HET VERDRIET VAN KORTRIJK

Eindspel ‘Curtricke’ ingezet ?

‘Volksverbonden tijdschrift voor cultuur, geschiedenis en lokale folklore’ onthoofd !

De vermeende hoofdredakteur en ceo Eddy Clarysse, alias Ecla, heeft met slaande deuren ontslag genomen uit het hoofdbestuur en de redaktie van ‘Curtricke’, het levenswerk van Adriën Devos Zaliger. Brigitte Devos heeft als nieuwe kapo alle macht naar zich getrokken. De andere redaktieleden Claude Bouckaert, Carl Dehaen en José Vanbossele werden door Brigitte monddood gemaakt.

Volgend e-postbericht van Ecla is aangekomen aan de Veldstraat 155 in het hoofdkwartier van ‘Curtricke’ :

Ik ben het beu !
Ge kunt godverdomme allemaal de pot op en mijn ballen kussen !!
Saluut en de kost !

Eddy
gewezen ceo en hoofredakteur van Curtricke

Men zegt, maar is ’t waar ? : 'Een zot kan men herkennen aan zijn lippenstift, zijn lijfgeur, clownsneus en zijn soldatenplunje van Den Grooten Oorlog'.

Carnavalesk bestuur

Ik woon nu 18 jaar in de Kortrijkse binnenstad. Volle centrum. Ik ben het beu. Blind zijn is een must om hier politiek aan het roer te staan. Kortrijk wordt nu al tien jaar gerenoveerd. Kranen, opstoppingen, lawaai, bouwwerven. En 't is nu nog niet gedaan. Diegenen die tien jaar geleden Kortrijk verlieten, zijn de slimsten. Ik ga mij bij hen voegen. Handelaars werden weggepest door failliete infrastructuurwerken. De Wijngaardstraat, twee keer heraangelegd om daarna hoop en al nog vijf normale winkels te huisvesten. De Doorniksewijktunnel lag bijna twee jaar open om dan te smal te zijn. K werd gebouwd op de plaats van leegstaande winkels om nieuwe leegstand op andere plaatsen te creëren. Al jaren loop ik rond in een werf. Beu ben ik het. Als ik jonger was had ik daar zo geen problemen mee. Maar ik ontdek dat ik nu liever gewekt word door een fluitend vogeltje dan door een snerpende kraan of een lallende dronkaard. De politie kan de veiligheid niet meer garanderen in en rond de stationsbuurt. In de Zwevegemstraat zijn ze eindelijk bezig met een opkuis. Na jaren ontkenning van het probleem en het maar blijven volhouden van de stelling 'Wij zijn goe bezig'.

Beste politiekers: ge zijt niet goe bezig. Ge zijn ne hoop klootzakken! Wc's van 170.000 euro en buddakunstwerken voor een veelvoud ervan, terwijl er geen budget is om de politie haar werk te laten doen 's nachts? Ik als gewone mens begrijp dat niet. Maar, hier is de oplossing: de buddakunstflik. We laten de politie optreden, met het geweld dat zij nodig acht, betaald door budda. Verkeerd stilstaan in de Zwevegemstraat en de politie stomdronken van antwoord dienen. Boink, een matrak op uw muil. In kunstvorm dan. Krakers in een huis. Boenk op hun gezicht. Overlast. Boenk. Geen gerecht erbij! O neen, want het is kunst. Winkeldiefstal en bloembakken omkeren. Baffe op uw smoel. Woehoew. Kunst van de bovenste plank. Blijven volhouden dat ge goe bezig zijt terwijl handelend Kortrijk leegloopt.

't Zijn algauw verkiezingen. Feestvierend loopt ons huidig carnavalesk bestuur haar ondergang tegemoet, waarna een nieuw bestuur alle waanzin zal handhaven.

Mike Tattoo

OMKOOPSCHANDAAL in K-stad

Burgemeester Stefaan De Clerck aangeklaagd voor samenzwering en poging tot omkoping in de zaak vzw Habbekrats !

In de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van 14 oktober deed VvK op de maandagmarkt en in diverse afspanningen een rondgang tussen de tooghangers en de Kortrijkzanen van alle dag. Met de vraag hoe zij kijken naar de Kortrijkse politiek, naar de burgemeester en de schepentjes.

De antwoorden waren verhelderend en schokkend. Unaniem afwijzend, misprijzend en negatief. Men had het over postjespakkerij, zakkenvullers, samenzweerders, ons-kent-ons, gesjoemel, bedrog, leugens, maffia, volksverlakkerij, canapépolitiek, huichelarij, ritselarij, onbekwaamheid, hoererij, omkoping en eigenbelang eerst. Een vreselijk beeld. Idealisme en algemeen belang zijn ver te zoeken. Sommige nieuwe en groene politiekers uit de oppositie zweren op het hoofd van hun lief of kinderen dat ze volstrekt integer en voor het algemeen belang ijveren, de mensen graag zien enzovoort en dat ze hun salaris en zitpenningen aan een goed doel zullen wegschenken. Wie zal dat geloven ?

Aldus liepen we een bekende Kortrijkzaan tegen het lijf, een kroongetuige die anoniem wil blijven maar wiens identiteit ons bekend is, die als voorbeeld van meester-ritselarij, de beruchte vieroktober omkooppogingszaak i.v.m de vzw Habbekrats te berde bracht. Met in de hoofdrol Stefaan De Clerck en meneer en madame Philippe Vlerick. In de bijrol Vlerick-boy Ignace Gheysens, als tussenpersoon.

We laten onze getuige zelf zijn verhaal doen:

“Het verhaal van vzw Habbekrats heeft op z’n zachtst gezegd een geurtje. En ik ga meer zeggen, het is een beerput en die ga ik openen. Sinds meer dan vijf jaar circuleert binnenskamers in de Kortrijkse politiek en bij de complicerende plaatselijke journalisten het daglichtschuwend verhaal over de intimidatie- en de omkooppoging ter gelegenheid van de openbare verkoop van het stadspand nr 12 in de Jan Persijnstraat, Kortrijk (ex-Modest). De verkoop ging door op dinsdag vier oktober 2005 om 14 u ten kantore van Xavier Marescaux, Comite voor Aankoop (ministerie van financien), Bouwcentrum, Engelse Wandeling 2F3, Kortrijk. Wat zich die dag (tussen 11 en 14 u) in de aanloop naar die verkoop heeft afgespeeld tart alle verbeelding. Xavier Marescaux rook onraad maar stond machteloos. Spin in het web Stefaan De Clerck speelde het vertrouwelijk verkoopdossier in de voormiddag van 4 oktober, via een koerier van zijn kabinet, in handen van de Vlericks die zich hadden teruggetrokken in het toenmalig restaurant Aubergine in de Groeningestraat. Het genootschap Vlerick moest en zou, via de ‘hulp’ van De Clerck, het pand in de wacht slepen en de tegenkandidaat moest met alle middelen, ik zeg wel àlle middelen worden uitgeschakeld. Via ‘bemiddelaar’ Vlerick-boy Ignace Gheysens werd een ingenieus plan bedacht en de deal moest beklonken worden tijdens een etentje met de tegenkandidaten in restaurant Passim (Ripasso) op het Bouwcentrum. En zo geschiedde. Echter, het genootschap De Clerck-Vlerick verkeek zich op de onverzettelijkheid van de tegenpartij, aanvankelijk ontredderd door de brutale intimidatie-en omkooppoging, maar die weerstand bood en het aanbod van Gheysens, een enveloppe van 25.000 euro’s, gescandaliseerd afwees. De biedingen begonnen om 14 u en de tegenpartij trok aan het langste eind tegen het finaal bod van 385.000 euro’s. De Habbekratsers beten deerlijk in het zand. De stadskas ontsnapte aan een verlies van 80.000 euro’s.”

De getuige doet ons het hele relaas van die dag van uur tot uur en beweert in het bezit te zijn van gevoelige dokumenten die dankzij een gunstige wind in zijn brievenbus waaiden. Hij noemt het dossier verpletterend en zegt ten gepaste tijde vóór 14 oktober alles aan de grote klok te hangen. Daarenboven wil hij het gerecht op de hoogte brengen “want” zegt hij : “Het kan toch niet dat een intrigant, samenzweerder en korrupt personage als De Clerck weer burgemeester van Kortrijk wordt. Het moet maar eens gedaan zijn met schimmige zaken, vriendjespolitiek, intimidatie- en omkooppogingen door de burgemeester en zijn camorra. De Augiasstal van de Kortrijkse politiek moet uitgemest worden. Is het dus te verwonderen dat vzw Habbekrats (de Vlericks) jaarlijks 100.000 euro’s zomaar kado krijgt van Stefaan De Clerck ? Ons kent ons. De intieme vriendschap tussen De Clerck en de Vlericks verklaart alles. De Clerck gooit met bakken euro’s in de hoek waar de Vlericks (Habbekrats) zitten en niemand reageert. De oppositie ligt in coma en de journalistjes zijn aan de slag met de grootste onbenulligheden. Een schande. De Kortrijkzanen zijn het geritsel, de vriendjespolitiek, de korruptie van De Clerck, de leugens en de ondoorzichtige besluitvorming meer dan beu. Kortrijkzanen betalen zich blauw aan pestbelastingen en als dat geld dan ook nog eens wordt gebruikt voor duistere zaakjes van de burgemeester en zijn vriendjes uit de Kortrijkse zakelijke beaumonde, dan zijn die belastingen godgeklaagd. Dat ze bij de Kortrijkse liberalen niet reageren op de beerputzaak van vier oktober maakt hen medeplichtig, minstens schuldig verzuim. Het is schepentje pluimstrijker Maddens niet die tegen de schenen van De Clerck zal stampen, Woutje wil weer schepentje worden, hij moet van Anne, anders ligt hij thuis buiten. En carrièrist Van Quickenborne heeft andere katinnen te geselen want Anouk zet hem het mes op de keel. Ze wil trouwen en kindjes. Helaas, Quickie is een homo.” Aldus nog onze getuige.

De oppositie kwaakt er door mekaar op los maar niemand durft de onderste steen boven halen. Of het zou Matti Vandemaele van Groen moeten zijn die op zijn blog ferm uithaalt naar de tseven en hun truken en besluit met de historische woorden :  “Er is in Kortrijk dus een duidelijk positief alternatief voor de vriendjespolitiek en het geritsel. Groen !”

Dat is Kortrijk, waar de burgemeester een maffioso is.

Berichten uit de Kortrijkse artistieke wereld

1) Carlos Caluwier en Gèsman stellen hun werk tentoon!!!
Allen welkom op 25-26-27 mei in de Budatoren !

We zien je op het vijfde verdiep !

2) Muzikaal optreden van Polle Ploate en zijn sloebers op de Ahoi boot, zondag 27 mei
Polle is altijd goed, dus niet te missen !

Jules Theophiel Vanherpe x Marie Soenen

Gilbert Vanherpe x Elisabeth Pattyn

Pieter Vanherpe x Catherine Waelkens

Liesbeth Vanherpe – Elleen Vanherpe – Rogier Vanherpe – Willemien Vanherpe – Pieternel Vanherpe – Jozefien Vanherpe


Moeder aan de haard trekt lijst Kortrijkse Nieuw-Vlaemsch Nationalisten. Catherine Waelkens uit Boerelare !

De Kortrijkse Nieuw-Vlaemsch Nationalisten zorgen voor een donderslag bij heldere hemel door niet met de verwachte VeeKaa kapo Joseph Allijns uit te pakken (hij wordt lijstduwer) als lijsttrekker, maar met de onbekende moeder aan de haard Catherine Waelkens (59) met zes (6 !) kinderen, die nog maar vijf jaar in Kortrijk woont.

Voorzitter ex-MP sergeant Marniek De Bruyne, eveneens Boerelarenaar, is fier als een gieter.
Marniek: “Kijk, wie dacht dat we Allijns of Maddens op de eerste plaats zouden zetten heeft verkeerd gegokt. Allijns is al enkele jaren lid van onze partij en hij krijgt het lijstduwerschap, tenzij hij voor de provincie kiest, ook een interessante piste en Wout Maddens blijft bij de liberalen die hem vanalles en nog wat beloofd hebben. De gesprekken met Ann Bens zitten in de laatste rechte lijn, we zien wel. We beseffen dat we met moeder aan de haard Catherine een risico nemen omdat ze in Kortrijk totaal niet bekend is en net als ik niets maar dan ook totaal niets van Kortrijk afweet. Maar wat niet is kan komen en bovendien is het een voordeel dat ze als enige moeder aan de haard een lijst zal trekken in Kortrijk. We hadden de moed om ‘out of the box’ te denken en geen Jan Pierlala of een aangebrande opportunist als Polle met de losse pollen als kopman op onze lijst te zetten. Op seksueel gebied is Catherine geen hoogvlieger, een onbeschreven blad en alhoewel ze gezegend werd met een hele school kids, ik denk een stuk of zes, zeven, is Catherine geen weggelopen non of een pilaarbijtster. Daar heeft ze het uiterlijk niet voor. Catherine is en blijft getrouwd en volgens haar kan er niet getwijfeld worden aan de vervreemdende en verontmenselijkende invloed van de katholieke seksuele moraal. Kunnen we zo’n kandidaat dan negeren ? Ze zal wel spoedig bekend worden, wacht maar tot ze haar eerste persoptreden geeft. Maar alles op zijn tijd. We lopen niet te hard van stapel.” Aldus De Bruyne, belust op weerwraak voor zoveel laster op zijn persoon.

Nog dit. Ludo Halsberghe was niet op de perskonferentie aanwezig. Ludo is momenteel verreweg de meest geplaagde en verfoeide politieker van Kortrijk. Volgens De Bruyne werd hij bij de Nieuw-Vlaemsch Nationalisten op ‘on hold’ gezet wegens zijn loslippigheid, zijn torenhoge ambities (voorzitter ocmw) en zijn legendarische wispelturigheid. Men moet hem niet meer en Ludo is op zoek naar een nieuw politiek onderdak. Terug naar de liberalen ? Maar daar zitten ze ook niet te wachten volgens Eline Brugman. De partij tegen de Armoede ? De PVDA ? De Groenen ? Een eenmanspartij ? Volgens Peter Caesens, aanvoerder van de nieuwe Piratenpartij, maakt Ludo veel kans op het lijstduwerschap aldaar. Een groter stemmenkanon kan Caesens zich nauwelijks inbeelden, tenzij misschien Meneerke F. maar die heeft de leeftijdsgrens overschreden. Wat er ook van zij, in politiek Kortrijk wordt er bij de alternatieve partijen druk gevist naar Halsberghe, echter, Ludo is tè uitgekookt om zich zomaar te laten vangen aan de sirenenzangen van Kortrijkse politieke desperado’s. “We wachten op zijn geloofsbrieven, we zien wel”, fluistert Caesens. Ook De Bruyne doet dubbelzinnig over een mogelijke kandidatuur van Halsberghe. “Het is nog niet duidelijk, maar bij ons kan àlles tenzij hij weer roddels verspreidt en mij als een autoritaire rechtse zak afschildert” aldus De Bruyne in een vrijmoedige bui.

We hadden een kort diepte-interview met Catherine.

VvK : Mogen we Catherine zeggen ?

Catherine: Doe maar. Ik ben niet voor etikette en protokol.

VvK: Catherine, vertel eens iets sappigs over uzelf. Situeer u even in het Kortrijks landschap.

Catherine : Ik ben geboren in Ardooie en getogen in Roeselare, waar ik al heel mijn leven woon en werk. Sinds vijf jaar woon ik in Kortrijk in de Pyckestraat, een betere wijk van Kortrijk. Waarom wij met ons gezin naar Kortrijk verhuisden heeft niets met Kortrijk an sich te maken, dat zou teveel eer zijn, wel met een betere treinverbinding voor mijn man naar de rechtbank van Gent. Ik heb grote studies gedaan in ekonomische wetenschappen in Leuven en een MBA behaald aan de Europese business-school van Fontainebleau. Maar na mijn huwelijk met Pieter Vanherpe die een belangrijke magistraat is en kamervoorzitter aan het Hof van beroep in Gent, heb ik niets meer gedaan met mijn geleerdheid, niets. Ik zag Pieter, toen al een geroutineerde twintiger, voor het eerst, veertig jaar geleden, in een nachtautomatiek waar hij een broodje kaas trok in Ardooie. Hij lachte naar mij en ik tegen hem. Samen liepen we vol verlangen naar een klein bosje. Maar we overschreden geen grenzen, toen al niet. Ach, wist ik veel, ik was amper negentien, een onwetende bakvis, kalverliefde dacht ik maar het is aan gebleven tot ons huwelijk. Mijn man ik zijn skrupuleuze Roomskatholieken en daar zijn we fier over. Na mijn huwelijk telde maar één ding : de voortplanting, niets anders dan de voortplanting en hoe daaraan op een ethisch aanvaardbare en milieubewuste manier te beginnen. Na het oplossen van dit vraagstuk was ik nagenoeg de helft van mijn vruchtbaar leven zwanger. Ik heb nooit iets anders gekend dan luiers, pis en kak, borstvoeding, melk afkolven, kuisen, opruimen, de keuken dweilen, de bedden maken, naar de supermarkt gaan, de was, de plas en volledige dienstbaarheid aan mijn man die, als hij ’s avonds laat na zijn zware dagtaak afgepeigerd thuiskwam, mij volledig opeiste voor een filosofisch gesprek in de canapé waarna hij bij een goed glas wijn, graag tot grensverleggende lichamelijkheid overging. Kon ik anders dan hem verwennen ? Heeft Pieter daarom iets driftmatigs ? Natuurlijk, als men op dat gebied de roos wil afschieten, bestaat het gevaar dat men de filosofische gebieden van het leven braak laat liggen. Het is goed dat we naar mekaar toegroeiden op àlle vlakken en het is normaal dat het vlees soms zwak is en dat we de grenzen van goed fatsoen af en toe niet meer weten te vinden. Daarom ben ik nog geen zenuwzieke vrouw. Maar ik wil Pieter geen steen werpen. Hij deed zijn verdomde huwelijkse plicht, niet meer maar ook niet minder. En zo kwam het dat onze lichamelijke omgang een zestal kids opleverde. Waarom het er geen zeventien geworden zijn weet ik niet. Pieter ging nooit, maar dan ook nooit vóór het zingen uit de kerk en misschien was dat de wil van de Schepper. Mijn man overtuigde mij om in de politiek te gaan omdat ik hem alle dagen aan de ontbijttafel de mantel uitveegde over zijn mossel noch vis houding over de korrupte Kortrijkse politiek. “Doe het dan zelf” riep hij op een keer ten einde raad uit. Vandaar.

VvK : U bent niet bekend in Kortrijk. Hoe gaat u dat aanpakken met uw tegenstrevers ?

Catherine : Wel kijk, lang zal dat niet meer duren. Ik ben niet op mijn mondje gevallen en ik kan veel hebben. Ik weet omzeggens nog niets over Kortrijk maar het bijwonen van de gemeenteraad heeft mij veel bijgeleerd. Ik ga nu alle dagen trachten in het nieuws te komen met ophefmakende standpunten. Ik ben niet bang van Van Quickenborne, De Coene, Caron en De Clerck. Een voor een politeke oplichters van het zuiverste water die veel woorden nodig hebben om niets te zeggen. En ze beliegen en bedriegen heel Kortrijk. Ze moeten zelf bang zijn van mij, ze kennen mij niet maar ik hen des te beter. Burgemeester Stefaan De Clerck wordt al jaren lang (sinds 2005) achtervolgd door een dreigende strafzaak wegens poging tot omkoping in de zogenaamde vieroktoberzaak. Heel Kortrijk weet dat, ook de persjongens, maar niemand doet zijn mond open. Zelfs Kortrjjkwatcher en Pär Ongeluck niet. Schandalig. Het dossier is nochtans verpletterend. Ik schrok me een bult toen ik dossier onder ogen kreeg. Het belandde onlangs door een gunstige wind in mijn brievenbus. Er zijn belangrijke personages uit het politiek-zakelijk netwerk van De Clerck mee gemoeid. Vandaar wellicht de toedekking. Mijn man viel van zijn stoel en maande mij aan de beerput te openen en naar het gerecht te stappen. Hopelijk schiet prokureur Cool dan eindelijk wakker. Ik hoorde dat het algemeen bekend is in Kortrijk dat De Clerck zowat de meest korrupte politieker is die Kortrijk ooit gekend heeft maar dat hij door machtige konnekties tot aan het Hof wordt beschermd. U hoort er nog van. Wat de andere lijsttrekkers betreft kan ik kort zijn. Ze kunnen niet op tegen De Clerck en ze weten het. Vandaar de ongelooflijke pluimstrijkerij van Maddens, Caron en De Coene die wel luid roepen en schreeuwen over de misstappen van de burgemeester maar achter de schermen hele potten stroop aan De Clerck zijn baard smeren. Ze willen namelijk allemaal in het schepencollege geraken en daar beslist alleen De Clerck over. Caron is een groene roeper die voor een zak zilverlingen zijn broek laat zakken, een onnavolgbare politieke overloper zonder gêne. De Coene is het rode onkruid van Kortrijk, een demagoog pur sang. Een linkse opportunist, volksverlakker en leugenaar die zijn gelijke niet kent. Wie wil nog eiers van die boer ? En wat Van Quickenborne betreft, ach die heeft geen ambitie in Kortrijk, hij staat zomaar als liberale rattenvanger op de lijst en met zijn hoogmoedige lichtekooi Anouk zal hij ook geen stemmen vangen. Ik hoorde zelfs dat ze hem verlaten heeft. Ze wonen alleszins niet meer samen in de Leopold-I straat. En Maarten Seynaeve telt niet mee in Kortrijk. Zodus, van wie zou ik dan schrik moeten hebben ? Zeg mij, van wie ??

VvK : Bent u een échte Vlaemsche Nationalist ?

Catherine : Dat kan je niet zeggen. Ik ben niet fanatiek in die dingen. Ik kom uit een halfzwart nest, dat kan ik niet versteken, maar in Ardooie waren er in die tijd geen andere. Ik ben gematigd Vlaemsch, ik zing de Vlaemsche Leeuw en de Internationale van buiten, ik ga naar de Ijzerwake, naar Ten Vrede, naar de Bloedprocessie, de Boeteprocessie en de 1 meistoet. Zodus, ben ik daarom een fascist, racist, islamofoob of neonazi ? Ik ben wel voor eigen volk eerst maar niet fanatiek. Ik wil ook de Kortrijkse moskee Attakwa sluiten, dat is te ver van écht Vlaemsch. Verder wil ik de keppel verbieden bij Kortrijkse Chassidisten. Als de kopvod niet mag dan ook de keppel niet. Punt aan de lijn. Wat de Walenkoppen betreft, neem ik het standpunt in dat ze ons met rust moeten laten en uit onze zakken blijven. Dat ze hun eigen kas plunderen tot daar aan toe, maar niet onze portemonnee. Met Waalse profiteurs en beroepsleeggangers is geen zee te bezeilen. Weg met de Walen uit Kortrijk. Ik ben bruggenbouwer binnen de eigen blanke mensen van Kortrijk eerst, ik wil geen revolutie wel een kader waarin de Eigen Kortrijkzanen Eerst, anders gaan leven, werken en vrijen. Kortom, wat ben ik een wereldverbeteraar !

VvK: Wat is uw standpunt over de veiligheid in Kortrijk?

Catherine : Inderdaad, Kortrijk is de Bronx aan de Leie. Het wordt steeds gevaarlijker. Er wordt niets aan gedaan. Niets. Rien. Nothing. Allemaal woorden, woorden, woorden in de wind. 9-puntenplannen en blablabla van De Clerck die tot niets leiden. Kijk vriend, mijn mening is de volgende : het allochtoon krapuul dat Kortrijk onveilig maakt moet eruit. Het moet in ’t gevang, minstens tien jaar effektief voor het kleinste feit. Als afschrikking. Het zal rap gedaan zijn. Prokureur Cool moet nu eindelijk eens ingrijpen. Het moet gedaan zijn met zijn vaderlijke vermaningen en zachtzinnigheid. Stefaan Eeckhout wil wel, maar niemand luistert naar hem. Verder moet het doortrekkersterrein voor zigeuners onmiddellijk gesloten worden. Deze rondtrekkende roversbenden die dagelijks de Kortrijkse handelaars en kleine villaatjesbewoners beroven, moeten hier weg. Dat ze maar een keer binnenvallen bij die ACW-teringlijder Frans Destoop. Kortrijk is de enige stad in onze provincie die zich met dit soort vreemd dievengespuis bezighoudt en geld dat het kost ! Zowel in Roeselare, Brugge als Oostende hebben ze feestelijk bedankt voor deze invasie van bruin geboefte. Ik sta voor de harde lijn, Seynaeve of geen Seynaeve. En dat ga ik nog dikwijls herhalen.

VvK : Wat met de Kortrijkse kultuursubsidies ? Buda Kunsteneiland ?

Catherine : Dit is nu werkelijk, na de vieroktober omkoopzaak, het grootste schandaal van Kortrijk. Geld in bodemloze putten ten gunste van zakkenvullenrs, hautaine artistieke volksverlakkers en oplichters genre Franky Devos en zijn bendeke beschermde kulturalistische diergaarde, nitwits die grote sier maken met het geld van de Kortrijkzanen en de Kortrijkse Jannen met de Pet misprijzen. De artistieke cosa nostra van Kortrijk onder dekking van Stefaan De Clerck die de subsidies kwistig in de hoek strooit van het zogenaamde Buda Kunsteneiland met zijn leegstaande Budatoren, Paardenstallen, Kunstenfabriek, Budascoop, Secret Gardens en tutti quanti. Ik wil alle stadstoelagen afschaffen, ook voor Geert Six met zijn dekmantel der Zorgelozen. Naar verluidt zou het koppel Geert, de schijnheiligaard en Klaartje Mertens een rijk verborgen bestaan leiden onder de mom van sociaal-artistieke projekten met arme sloebers uit de Pluimstraat. De toelagen (495.000 euro’s per jaar) steken ze voor het grootste gedeelte in eigen zakken eerst. Gedoogde fraudeurs. Ordinaire achteroverdukkers en ik ga het nog duizend keer herhalen. Om nog over het schandaal van Novarock te zwijgen. De ACW-maffia die onder één hoedje speelt met de alles overwoekerende De Clerck camorra. Ik ga het allemaal wereldkundig maken. Allemaal, zeg ik u. Wacht maar tot in september.

VvK : Catherine, kunt u nog iets vertellen over uw sekuele- en huwelijksmoraal ?

Catherine : Natuurlijk beste, het is mijn stokpaardje. Kijk het zit zo. Mijn man en ik zijn erin geslaagd een goed evenwicht te bewaren tussen de lichamelijke en de filosofische liefde. We hebben zes kids op de wereld gezet en toch zijn we ons niet te buiten gegaan aan exuberante seksualiteit. Wat betreft voorhuwelijkse betrekkingen, daar zijn we radikaal tegen. Een verloving is nu eenmaal geen huwelijk. Als men trouwrijp is gekomen, na het huwelijk, dan kan men komen tot omgang, eerder niet. Het mag geen verslaving worden. De intimiteit in de liefde belichaamt zich in de eenwording. De vrouw geeft belangloos haar lichaam prijs, de man bezit haar. Niet omgekeerd. Het geslachtsverkeer is de bezegeling van een liefde die gerijpt is tot exclusiviteit  en de duurzaamheid, echtelijke trouw genoemd. De overgave is definitief. Er is voor mij zowel als voor mijn man geen andere weg en die weg willen we uitdragen naar de hele Kortrijkse gemeenschap. Mijn man en ik verafschuwen liederlijkheid, immoraliteit en vrije seks. Daarom is één van mijn programmapunten de onmiddellijke sluiting van de verderfelijke parenclub Amatus. Ook die smerige homoclub Crisco in de Papenstraat, waar ze samen in een bubbelbad zitten te kakken tot hij bovendrijft, moet dicht. Hoe bestaat het dat de katholieken van De Clerck Sodom en Gommorah zomaar in Kortrijk hebben toegelaten ? Niet te verwonderen dat Kortrijk slecht scoort bij de Japanners en buitenlandse toeristen ? Ik verkeer niet in een vrolijke stemming als ik denk aan het Kortrijks nachtleven met zijn ontoelaatbare uitspattingen. Denken jullie dat Catherine zich zo laat pakken ? Tegen de muur van immoraliteit en zedenverwildering ? Spuug maar in mijn aangezicht maar toegeven zal ik niet. Het angstige, voortjagende leven, momenteel in Kortrijk, de toenemende vreemdelingenkriminaliteit en de agressiviteit en zedenloosheid van de Kortrijkse politieke klasse zijn duidelijke tekenen van het einde van Kortrijk als voorbeeldstad met hoge morele en politieke standaarden. Anarchistisch geslachtsverkeer en politieke onbetrouwbaarheid leiden tot zelfvernietiging. Eros en destruktiedrift zijn verantwoordelijk voor de ondergang.

VvK : Tot slot Catherine, hoeveel zetels zullen de Kortrijkse Nieuw-Vlaemsch Nationalisten binnenrijven ?

Catherine : Ik waag me niet graag aan voorspellingen maar één ding is zeker, het zullen er veel zijn. Mijn man spreekt van de helft maar ik ben voorzichtiger, laat ons zeggen minstens een stuk of twintig, dertig. Op voorwaarde dat Allijns de lijst duwt en we stemmenkanon Halsberghe kunnen strikken voor op de voorlaatste plaats.

VvK : Hebt u een motto ?

Catherine : 'Herwaardering van alle Waarden'. Eerst moet ik zelf de eerste fatsoenlijke mens worden. (Friedrich Nietzsche)

Recht van antwoord

Beste,

Ik heb dit toch allemaal niet gezegd ?
Waar haal je dit ?
De info klopt ook helemaal niet (bedragen, aantallen,…)
Ik heb je zelfs nooit aan de telefoon gehad ??????

Ik vind het goed dat er zaken aan de kaak gesteld worden ik vind ook dat het erg is geworden maar de info moet toch kloppen met de realiteit ?

Frederick Mommerency

O, we bekennen, veel van wat hier gezegd en geschreven wordt is de waarheid. Maar dat is niet het geval met lezersbrieven waarin verzinsels als waargebeurd opgevoerd worden. En sommige lezers leuren met de leugen…

(Artikel 'Bronx aan de Leie', 8 februari 2012)

Het ene faillisement na het andere...

Winkelcentrum K, de Titanic van Kortrijk ?

Na ‘The Black Sheep’ verdwijnt nu ook de Parijse barbier Michel Dervyn, een kapper zonder klanten.

Volgens de geruchten zou de failliete brasserie ‘The Black Sheep’, gelegen op de bovenste etage van K, op 2 mei heropenen. Inmiddels gaf ook het kapperssalon van Michel Dervyn de pijp aan Maarten. De zaakvoerder, die evenees in ander shoppingcenters aktief is waar het wél marcheert, gooide de handdoek. Er komt niks in de plaats. Een nieuw zwart gat in de Wijngaardstraat.

Wat er ook van zij de toekomst van ’t Zwart Schaap en de andere horecazaken op de vierde etage ziet er niet rooskleurig uit. De investeringen zijn torenhoog en de klandizie blijft weg. ’s Voormiddags zitten er vijftien klantjes, ’s middags honderd, in de namiddag is het ijzig kalm en na 5 uur ’s avonds is er geen kat meer te bespeuren, valt het doek. Hoelang blijven ze drijven, de onzinkbaar gewaande Titanics van de horeca met huurprijzen tot 10.000 euro’s en een leger personeel ?
‘The Black Sheep’ was van meet af aan een doodgeboren kind. Ligging noch omzet waren naar de zin van de uitbater die goed zot was om zijn euro’s in de K te riskeren. Was hij er maar mee naar Phuket, Mauritius of Dubai getrokken. Maar wonder boven wonder, nu schijnt een nieuw zwart horecaschaap, de roekeloze Didier Veirman, ’t Zwart Schaap overgenomen te hebben. 't Zwart Schaap, met zo’n naam kàn het natuurlijk niet lukken. Didier runt al K-Break. De weddenschappen zijn open. Wij geven hem 18 maanden.

We ontmoetten Veirman in Paul’s Boetiek. Hij ziet nog ruimte voor een vierde horecazaak in K. Veirman:  “Kijk, als K in Kortrijk naar behoren draait is er plaats voor vier horecazaken. We verfijnen het concept van ‘The Black Sheep’ maar niets is zeker. Ik negotieerde een belangrijke vermindering van de huurprijs van 7.800 naar 5.000 euro’s per maand. Dankzij de tussenkomst van Dominique Desmeytere plooiden de Joodsche moffen naar mijn wensen. Ik geloof erin. Maar ik besef het, het is een gok. Zwartkijkers beweren dat op de vierde etage de bezoekerscijfers, ondanks de vreugdekreten van Desmeytere, ver beneden de verwachtingen liggen, eigenlijk veel te laag en vooral tè onregelmatig om drie grote horecazaken zelfs maar break-even te laten draaien. Ook de Standaard Boekhandel zou met verlies draaien en ze zouden ermee stoppen zodra de mogelijkheid zich voordoet. Joris Denoo en andere Letterkundigen bazuinen uit dat er in Kortrijk maar plaats is voor één Standaard boekenwinkel, vooral na de heropleving van Theoria met nieuwe dynamische uitbaters, veel populairder dan met de loden Dewittte. Men vertelde mij ook dat de bezoekerscijfers van K door Desmeytere worden opgeklopt om nieuwe huurders te lokken, er zouden nog negen panden leegstaan. Lasterpraatjes. Ik geloof er niets van. Ik geloof in ’t Zwart Schaap maar ik ga de naam veranderen in The White Rabbit.” Aldus Veirman vastberaden.

Hoe het verder moet met de toenemende leegstand die ook de K treft weet momenteel niemand. Het gaat niet goed met K in Kortrijk.

Een grote speler verdwijnt uit Kortrijk. Superkapper Michel Dervyn dacht al de jackpot gewonnen te hebben door het duurste pand in K in de wacht te slepen.  Aan de kant van de verlaten Wijngaardstraat waar tien panden leegstaan. Michel kreeg nog nooit meer dan twee, drie klantjes per dag over de vloer terwijl zes personeelsleden met hun vingers stonden te draaien en zich overgaven aan grensoverschrijdende moppen. Een jaar geleden al wou Michel er de brui aan geven, gooide hij de boeken op de grond, al het personeel buiten en het salon toe. Toen hij geen nieuwe huurder vond opende hij weer uit noodzaak de deuren en sindsdien kwam het nooit meer goed. Er kwam niemand meer. In groot-Kortrijkzijn er 176 kapsalons en de meeste Kortrijkzanen laten hun haar groeien, zijn kaal of scheren zich kaal. En de Kortrijkse vrouwen zijn doe-het-zelvers, lopen naar Lille of Roeselare, zoveel goedkoper. Zo, waarom dan nog een Michel Dervyn ? Voor de dode Wijngaardstraat betekent het een bijkomende aderlating. Want ook de pop-upwinkels die Desmeytere daar wou huisvesten, een aprilgrap van marketingoplichter Kurt Ostyn, raken niet ingevuld. "Tegenover nutteloze diezijn-produkten is het noodzakelijk om het kreatief komsumptiegedrag een boost te geven." Kwaakte wonderboy Ostyn bij de opening van Dupont's pop-up in december. Na twee weken was het gedaan. Hier fopt men Frederik. Het conceptuele betoog van Ostyn is in de charlataneske modder blijven steken. Het wordt het nooit helemaal met deze commerciële paling. Eindigt hij in de Kortrijkse politiek ?   

Vervalste bezoekerscijfers.

Manager van K in Kortrijk Dominique Desmeytere:  “The Black Sheep heropent inderdaad volgende week woensdag. Het concept blijkt ongeveer ongewijzigd. Er zijn enkele lichte aanpassingen. We hebben de huurprijs kunnen reduceren tot 5.000 per maand en er zal ook naar de voetbal kunnen gekeken worden. Daarenboven verandert de naam. Voorlopig een geheim. Als ’t nu niet lukt dan ligt het aan Veirman en aan niemand anders. In tegenstelling wat kwatongen beweren zijn de bezoekcijfers van K dit voorjaar uitstekend. In de maanden januari, februari en maart kwamen twaalf procent meer bezoekers. We zitten al aan 2 miljoen in drie maanden ! De paasvakantie leverde plus twintig procent op. Verleden jaar haalden we zes miljoen passanten. We mikken op acht (8!) miljoen tegen einde van het jaar. Acht miljoen bezoekers op één jaar ! Niemand evenaart dat. De prognoses voor Uplace zijn hoogstens acht miljoen voor een winkeloppervlakte van zeven keer groter ! Maar wij blijven maar stijgen en stijgen en hoe dat komt, joost mag het weten. Hetzelfde bij het gebruik van de parking. Die is alle dagen volzet sinds we het eerste uur gratis parkeren invoerden. En zij die beweren dat onze cijfers opgeklopt zijn, het zijn leugenaars, jaloersgaards en terpentijnpissers. Dat er aan elke uitgang en ingang (drie in totaal) twee telcamera’s hangen en dat de bezoekers aldus een keer of drie keer geteld zouden worden is larie en apekool. K in Kortrijk kwam er toen onze ekonomie een deuk kreeg. K is er en blijft er ! Acht miljoen bezoekers, elk jaar, dat moet men verdienen.” Aldus Desmeytere glunderend.

Een lezer schrijft:

Patrick Sandra: Veel mooie woorden maar ze vergeten dat er geen verkoop is, mensen die K bezoeken en niet opdoen zo gaat het ook niet, wat er anders wel word gezegd is dat er veel na hun huurcontract er mee ophouden want het werkt niet K.

Ik-Politiek

Op dinsdag 17 april vond in de Katho het kopstukkendebat plaats waarbij een 150-tal Kortrijkzanen, het merendeel opgetrommelde en ongeïnteresseerde Kathostudentjes, aanwezig was. Zo’n 20-tal fans van de kopstukken waren benieuwd wat 'de zes' te vertellen hadden over de voorbije legislatuur en vooral de ‘uitdagingen en doelstellingen’ voor de komende zes jaar.

99,9999999 % van de Kortrijkzanen tekende dus niet present. Hebben ze veel gemist ? Natuurlijk niet. Ze ontsnapten aan een stoplappenconcert. Soms vielen kluchtigheden te noteren maar nieuwe dingen kwamen niet aan bod, een herkauwen van wat de voorbije jaren al in de pers werd uitgesmeerd.

De hoofdrollen waren weggelegd voor burgemeester Tsjefaan De Clerck en Rode Khmer Philippe De Coene die met mekaar in de clinch gingen. De rancuneuze De Coene is het verraad van De Clerck nog niet vergeten toen hij zes jaar geleden uit zijn schepenzeteltje werd getrapt. Ook roodgroene opportunist Bart Caron en schepentje Wout Maddens mengden zich graag in de debatten, terwijl de extreemrechtse Maarten Seynaeve en Nieuw Vlaemsch-Nationalist Marniek De Bruyne amper aan de bak kwamen. Maddens viel op door grensoverschrijdende pluimstrijkerij tegenover de burgemeester wiens billen hij niet gerust kon laten. Seynaeve dreunde de klassieke litanie over de onveiligheid af en gaf sjette tegen het diezijnpissijn van 170.000 euro’s waar geen kat, laat staan een vrouw opdaagt. De hoofdvogel werd afgeschoten door dé revelatie van de avond, de politieke stand-up comedian Marniek De Bruyne. Marniek begon met de opzienbarende mare dat hij niks maar dan ook niks over Kortrijk afwist en vervolgde met een exposé over zijn thuisstad Roeselare. Algemene hilariteit in de zaal toen hij, totaal vergeten dat hij in Kortrijk zat, opriep om de leegstand in de Zuidstraat aan te pakken, het nieuwe winkelcentrum De Munt in de kijker te plaatsen, dringend de bouw van de nieuwe kliniek in Oekene aan te vatten en de uitbreiding van de Reo-veiling plus drie windmolens aan de kop van ’t kanaal onverwijld goed te keuren. Toen De Bruyne aan het einde van zijn betoog opriep om een nieuwe wind te laten waaien over Roeselare, brak een daverend applaus los over zoveel gevoel voor humor. De Bruyne sprong recht, hief zijn rechterarm schuin in de hoogte, maakte het V-teken en verdween in de coulissen. Sindsdien werd Marniek in Kortrijk niet meer waargenomen en geruchten gaan dat hij een broodjeszaak zou uitbaten op het Roeselaars Polenplein. Jammer voor Kortrijk. Tijdens de plaspauze vroegen politieke waarnemers zich af of er in Kortrijk één iemand is die een boodschap heeft aan de kluchtigheden van de ingevoerde Roeselarenaar. Door voortdurend naar de Rodenbachstad te verwijzen zal De Bruyne de Nieuw Vlaemsch-Nationalisten in de Guldensporenstad geen diensten bewijzen.

Maar het meest opvallende was toch de egocentriciteit en de zelfingenomenheid waaraan elk kopstuk zich meer dan eens bezondigde. 'Ikzelf heb een negenpuntenplan opgesteld'…, 'Ik heb een amendement ingediend om...', 'Ik Heb een nieuw lief'...'Ik heb de cijfers eens bekeken en...'. ‘Ik heb de mooiste vrouw’…'t Is moeilijk bescheiden te blijven'...’Ik ben onomkoopbaar’…’De mooie vrouwen lopen mij achterna’…’Ik weet alles over de vieroktoberzaak’…'Ik ben geen sjoemelaar'...'Ik heb mijn schaapjes op het droge'...De kopstukken staken meer dan eens de loftrompet over zichzelf, ik-politiek ten top. Tuurlijk mogen ze in een debat wel eens benadrukken hoe interessant ze zijn, hoeveel ze wel gedaan hebben om Kortrijk op de wereldkaart te zetten. Maar niemand van 'de zes van Kortrijk' mag vergeten dat een politieker er is door het volk, voor het volk, met het volk, midden het volk, in het volk en boven het volk. Dus, heren, vervang die ik-politiek door een wij-politiek. Pas dan kan er écht vooruitgang worden geboekt. En vergeet niet : Kortrijk Eerst ! Altijd en overal !

Axel Vandenheede
Kortrijk Handelsblad 20 april 2012.

Er komt geen doortrekkersterrein voor Ziehender Gauner in Roeselare. De doortrekkende roversbenden, zigeuners, Voyageurs, Roms, Roma's, Manoesjen of woonwagenbewoners genoemd, kunnen in West-Vlaanderen alleen in Kortrijk (Heule) hun duivels ontbinden en op strooptocht gaan. Ook Oostende en Brugge hebben de vliegende dieven verjaagd. De Roeselaarse plannen werden geannuleerd na een negatief advies van de gemeentelijke commissie voor ruimtelijke ordening.

Het rondtrekkend rovend en plunderend gespuis kan zich nu volop te goed doen aan de weldaden van de Kortrijkse bevolking dankzij ex-schepentje Frans Destoop die hen enkele jaren geleden in lyrische bewoordingen met open armen ontving op het eerste doortrekkersterrein van West-Vlaanderen te Heule-Watermolen. Sindsdien zijn ze goed bezig. Met hun dagelijkse roverstochten hebben de getaande Bohemers Kortrijk op de kaart gezet. Hoeveel ze ook plunderen, ingrijpen mag niet. Gedoogbeleid. We begrijpen hun kultuur niet, ze zijn een verrijking voor de eigen inwoners. We moeten respekt hebben voor andere kulturen en de zigeuners konfronteren ons met de hemeltergende onrechtvaardigheid en immoraliteit van het Westers privaat eigendomsrecht.

Ex-schepentje Destoop die destijds verdacht werd van grensoverschrijdende intimiteiten met minderjarige Manoesja-dochters, werd van alle schuld vrijgepleit en kreeg de ‘gouden woonwagenprijs’ uitgereikt door de vzw VROEM voor zijn moed en zelfopoffering om tegen de meerderheid van de Kortrijkse bevolking in toch een doortrekkersterrein voor vliegende dievenbenden (zigeuners, bohemers, voyageurs, Roms, Roma, en Manoesjen) in te richten op Heule-Watermolen.

Inmiddels werd deze namiddag weer met groot vertoon de Zwevegemsestraat door de gewapende macht afgesloten en 'schoongeveegd'. Enkele bruine illegalen, drie 'doortrekkers' van Heule-Watermolen, twee negers en één beschonken Kortrijkzaan met een grote muil werden afgevoerd. Nog geen uur later stonden ze weer grijnzend, behalve de dronken Kortrijkzaan, in de Zwevegemstraat. Algemene hilariteit in de Riley. De cinema van de zero-tolerance was weer geslaagd.

Morgen gaat het inbreken, roven, afpersen en brandschatten verder.

Dat is Kortrijk, een wereldstad in wording. Dé place to be voor illegalen, drugdealers, pooiers en inbrekers.

Kortrijk wil de planeet veroveren met Brigitta Callens !

TV-programma's niet langer gewenst in Kortrijk. Brigitta Callens wel.

Kortrijk trekt met steun van commerciële partners 250.000 euro uit om zich als toeristisch aantrekkelijke stad te verkopen in heel Vlaanderen. Maar de TV is niet meer in Kortrijk gewenst.

Tsjefaan De Clerck: “Kijk, we moeten toegeven, die TV programma’s zijn een ramp geweest voor onze stad. Het koste de stad in totaal zo’n 500.000 euro’s en wat is het resultaat ? Kortrijk werd te kijk gesteld als de meest onveilige stad van Vlaanderen, de Bronx aan de Leie, met gemanipuleerde beelden van de Zwevegemsestraat en de Koeiemarkt bij valavond. Er kwam alleen maar bruin gespuis in beeld en aan het doortrekkerspark voor zigeuners werden door Vanthilt beelden geschoten van pissijnafbraak, ongewenste intimiteiten met buurvrouwen, zwartwerkers, wildkakken en illegale elektriekaftap. In de Zwevegemsestraat filmde de ploeg van Fata Morgana in ’t geniep een overval door Noordafrikanen op een erotheek, en de etalage van vijf Kongolese telefoonwinkels plus de diskriminerende aktiviteiten in een Turkse waterpijpzaak waar vrouwen verboden zijn. Verder was de feuilleton over ‘De Vlericks’ één langgerekte aanklacht tegen het reilen en zeilen in de Kortrijkse politiek die van korruptie, eigenbelang en machtsmisbruik beschuldigd werd. Daarbij werd voor de zoveelste keer verwezen naar de imaginaire vieroktober omkoopzaak, een afgezaagd refrein waar geeneen Kortrijkzaan nog wakker van ligt. Ook het programma ‘Mijn restaurant’ bracht Kortrijk in diskrediet. We werden beschuldigd van bouwmisdrijven, gekonkel met VTM en Monumenten en Landschappen, omkoperij en gesjoemel met bouwvergunningen. Achteraf bekeken was ‘Mijn restaurant’ een ongelukkige keuze die ons meer dan 200.000 euro’s heeft gekost. We zitten nog met een financiële kater. De optie om de Oude Dekenij in handen te geven van een buiten Kortrijkse horecacharlatan die vroeg of laat met zijn gat vol schulden met de Noorderzon zal vertrekken, was een misrekening die ons duur zal te staan komen. Hadden we het pand maar in handen gegeven van de Kortrijkse koffieboeren Deprez, het zou nu een uniek koffiemuseum zijn geweest, een nieuwe parel aan de Kortrijkse kroon waar wél volk op af komt. Nu heeft de Dekenij geen ziel meer, er gaat geen uitstraling van uit. De zoveelste banale ‘bistro’ Le Beau de Courtrai, een afspanning voor patisseriemadammen en eenzame weduwen, we hebben er al zoveel in de stad. Kortrijk tearoomstad van Vlaanderen ? Ik gruwel. Iedereen lacht met ons en de jonge hardwerkende Kortrijkse tweeverdieners vluchten en masse de stad uit. Kortrijk is niet meer op zoek naar TV programma’s om de stad in the picture te zetten. Lieven Lybeer dacht zich onsterfelijk te maken en heeft Kortrijk te grabbel gegooid aan de hilariteit van heel Vlaanderen. Ik zet in op het nieuwe Kortrijk. Le nouveau Courtrai est arrivé. Ik heb Brigitta Callens aangesteld als de nieuwe mascotte van Kortrijk. Een erotisch getind uithangbord moet kunnen. Brigitta komt in het schild van onze stad. Pol is in de wolken.” Aldus De Clerck op de perskonferentie.

Lybeer verliet - heel opvallend - voortijdig de persconferentie, maar ontkende achteraf dat hij ontgoocheld was over de uitspraken van De Clerck. Lieven : “Bah neen gij, ik moest gewoon op een andeje plaats zijn. Tjouwens ik vejtjek binnenkojt weej naaj Cebu en Conny gaat ook mee. We moeten ej eens uit zijn. Zolang ik nog schepen ben en de stad betaalt. Zodus. Salut.” En weg was hij.

Reisje winnen

Met die 250.000 euro's zal een advertentiecampagne bekostigd worden in heel Vlaanderen.
Kommunkatieverantwoordelijke van de stad Tom Delmotte : “We geven de mensen als boodschap mee om Kortrijk te bezoeken en de onuitputtelijke mogelijkheden te ontdekken inzake shopping, K in Kortrijk met een gekeppelde Dominique Desmeyter, gastronomie in vijfennegentig bistro’s, negenenzestig koffie-en theerooms, de boorden van de Leie, de Ahoi, de passantenhaven voor tien bootjes, de zeven diezijnbruggen, beurzen, het diezijnpissijn aan St Rochus, de openliggende Budastraat, Buda Kunsteneiland, de Kunstenfabriek, de Budatoren, de paardenstallen, de patriciërswoning van Stefaan en Mine De Clerck, de nieuwe Groeningekliniek en comazuiper Jan Deleu, de Zorgeloze Poenpakkers van Geert Six, het vliegplein van Bissegem, de vier of vijf Kortrijkse musea, de Attakwa moskee, de Hallen, Parc St Georges, de Modest en hoge kultuur in alle vormen en maten. We bieden de vele tienduizenden toeristen en Japanezen een gratis sigthseeing aan, aan boord van geregulariseerde taxi’s van Gilbert. Er zullen ook koetsen met boerenpaarden die heel de stad aandoen ingespannen worden zoals in Veurne en huifkartochten met Christine Depuydt tot in Kooigem. Last but not least gratis rondritten met een miniatuur stoomtreintje dwars doorheen de multikulturele wijken, de Venning, de Stacegemsetraat, de Pluimstraat, het hellegat van Overbeke, de drie Hofsteden, de beluikjes van Overleie en Kortrijk Weide. Met halte aan de woning van de schepentjes. Voor onverschrokken bezoekers die buiten de platgetreden paden willen treden zullen nachtelijke wandelexpedities ingericht worden, we noemen het Kortrijk by night, doorheen de onderwereld van Kortrijk met name de Zwevegemsestraat, de Sationsbuurt, de Koeiemarkt, het Plein, de kelders van de oude St Niklaaskliniek, het Begijnhofpark en het Boerenhol. Iedereen wordt voorzien van helm, schild, kogelvrije vest, pepperspray en een ijzeren staaf. Alles op eigen risico. Men moet er iets voor over hebben om de Bronx van Kortrijk te bezoeken. Altijd prijs.” Aldus Tom Delmotte die samen met de vermeende marketeer Kurt Ostyn (uitvinder van de pop-up winkels, verloederde winkelpanden, 2 weken gratis volgestouwd met kitsch ) de campagne koördineert.
Kurt is waarlijk het marketingwonder van Kortrijk. Wat Kurt al allemaal met zijn grote muile gerealiseerd heeft grenst bijna aan het ongelooflijke. De stad gelooft in Kurt, een commerciële mooiprater en oplichter buiten kategorie. Poen pakken zonder werken, men moet het kunnen. Sinds zijn aantreden staan 137 winkelpanden leeg. Altijd prijs met Kurt en kassa kassa met de verkoop van gebakken lucht, de sloeber. Wie verkoopt Eau de Javelle onder de mom van Eau de Cologne ? Het is Ostyn. De nieuwe Rattenvanger van Hamelen.

Maandelijks zal er ook een prijskamp ingericht worden waarbij vijf dagen Dominikaanse te winnen zijn.

Prijsvraag van de maand : geef het juiste getal van de winkelleegstand, Overleie niet meegerekend. Schiftingsvraag : Wat is de naam en toenaam van het hoertje uit de kasbah van Algiers dat in de klauwen van een beruchte Kortrijkse ladykiller viel ?

Burgemeester De Clerck stipte nog aan dat 'we in eerste instantie op Vlaanderen mikken, maar later ook op Henegouwen, Noord-Vrankrijk, Zuid-Holland, Vuurland en de Salomons Eilanden'.

Ring Shopping Noord

De stad Kortrijk krijgt daarbij steun van commerciële partners K in Kortrijk, het handelsdistrikt van Yvonne Vanden Abeele, Decathlon, Mike Tattoo, bouwcentrum Pottelberg, Koen Byttebier, Tine van Den Boulevaar, een antiquair uit de OL Vrouwestraat wiens naam niet mag genoemd worden, Kortrijk Xpo en het advokatenkoppel Polle en Brigitta Callens & Cambien. Zij brengen een zak euro’s bij mekaar, Kortrijk legt er een grote zak bovenop. Het kan niet op.

Opvallend is de afwezigheid in het opgepepte city-marketing verhaal van Ring Shopping Kortrijk Noord, waarvan er ook niemand aanwezig was op de voorstelling.

Manager Katrien Van der Fraenen houdt geen blad voor de mond : “Wij waren niet uitgenodigd natuurlijk. De Clerck en zijn trawanten, de Joodsche moffen eigenaars van K, willen er ons kompleet buiten houden. We worden doodgeknepen. We zijn een te gevaarlijke konkurrent die, na de euforie bij de opening van K en de toeloop van niet terugkerende nieuwsgierigen in het eerste jaar, meer en meer knabbelt aan het sukses. Dat dit sukses van K gerelativeerd moet worden, dat ze nog negen K-panden niet aan de straatstenen kwijtgeraken, dat de bezoekersaantallen dalen, dat er al vijf winkels o.a een grote horecazaak de boeken op de grond gooiden en dat de commerciële leegstand in de binnenstad opgelopen is tot zo’n 130, het is zogezegd allemaal onze schuld. En mocht het zo zijn, we zijn daar fier over. We worden door het Kortrijks stadsbestuur op een schandalige manier geboycot. Bouwaanvragen worden vertikaal geklasseerd, men valt ons aan op futiliteiten en we worden tegenover bezoekers doodgezwegen. Ge ziet van hier dat hun nieuwe citymarketing ons volledig links zal laten liggen. Nog nooit heeft de burgemeester of een schepen een voet in ons winkelparadijs gezet. Ach, waren we maar bij Kuurne gebleven ! Maar we laten ons niet pluimen. Binnenkort pakken we uit met een spektakulaire tegenzet. Ze mogen al beginnen wakker liggen, daar in de K van Kortrijk.” Aldus Van der Fraenen, terwijl ze een bemoedigend telefoontje krijgt van Freddy Vermoere. Is Freddy werkelijk de enige die achter de standpunten van Katrien staat ?

Tsjefaan De Clerck replikeert gepikeerd: “Maar kijk toch eens, er bestaan natuurlijk gevoeligheden tussen de twee commerciële spelers K in Kortrijk en Ring Shopping Kortrijk Noord, maar we blijven on speaking terms. Katrien is een vrijpostige dame, een overjaarse feministe die bewust verwarring zaait en een onbegrijpelijk kaboutertaaltje uitkraamt. Bovendien maakt ze zich onmogelijk door haar drang naar persoonlijk sukses en haar ongezonde ambitie om Ring Shopping boven K in Kortrijk te willen plaatsen. Wij en wij alleen zijn marktleider, wat ze niet wil aanvaarden. Haar opvatting als zou haar winkelcentrum nog hedendaags zijn, is niet meer van deze tijd. Haar commerciële aliënatie is om gek van te worden. En dan die verwijten over de geldzuchtige geldwolven van de K, de gekeppelde Joodsche Moffen, dat is toch hemeltergend ? Ze steekt mij ook direkt in de hoek van de komplotten. Van steekpenningen en andere enveloppen onder tafel. Overal. De allereerste keer dat ik oog en oog stond met zo’n enveloppe was in 2005 op de jetset Mipim vastgoedbeurs, diep in de nacht, omsingeld door ravissante hostessen aan de whiskybar van hotel Carlton te Cannes aan de Côte d’ Azur. Het was koud, regenachtig en winderig buiten en het waren de uitgeslapen Hollanders van Foruminvest die mij toen inwijdden in de geheimen van suksesvolle onderhandelingen. Wist ik veel dat die bij welslagen gekonsakreerd worden met exquise wijn, in het gezelschap van meegaande hostessen. Maar wat ik nog minder wist was van het bestaan van gesloten enveloppen onder tafel. Die nacht heb ik veel, zoniet alles bijgeleerd. Bijvoorbeeld dat de katholieke deugden van onkreukbaarheid, integriteit, eerlijkheid, dienstbaarheid aan het algemeen belang niet fanatiek opgevat mogen worden wil men baanbrekende commerciële en politieke suksessen boeken, in een poging om ’t algemeen belang te relativeren en het persoonlijk belang zijn juiste plaats te geven. Och, gaandeweg heb ik later gepoogd Katrien tot mijn inzichten te bekeren en vriendschap zonder ongewenste bijbedoelingen met haar te sluiten. Boter aan de galg. Parels voor de zwijnen. Ze is er nooit op ingegaan en ze sprong nog liever overboord toen bleek dat ik mij deerlijk had vergist in de menselijke goedheid. Ik ben niet de autoritaire ploert die de doodsteek wil geven aan Ring Shopping om K in Kortrijk op korte termijn van de ondergang te redden. Hoogstens ben ik eerste matroos in dienst van mijn broodheren, de Chassidische Moffen. Sieg Heil !” Brulde de burgemeester met gestrekte arm schuin in de hoogte. Sieg Heil !

Toch lijkt de kans onbestaande dat Ring Shopping meedoet. Van der Fraenen: “Voor ons is het overduidelijk dat we geboycot worden door K. Ze willen van ons af en Dominique Desmeytere speelt een vuil en achterbaks spel. Hij lacht vriendelijk in mijn gezicht maar achter mijn rug zit hij met zijn dolk gereed, de lafaard. Hun marktingcampagne interesseert ons niet, we gaan onze eigen weg en dat zullen ze weldra voelen. Ik voorspel, over een jaar of vijf staat de helft van K te verloederen. Als winkelcentrum aan de rand van de stad met gratis bovengrondse parking van drieduizend wagens en een winkelaanbod ver boven het niveau van K, maken ze tegen ons geen kans. En als De Clerck hier ooit incognito binnenwandelt, zal hij onthaald worden op rotte tomaten en ongewenste intimiteiten. ’t Is de laatste keer dat ik het zeg” vertelt Katrien, blinkend van strijdlust. “Eerstdaags maken we onze tegenzet bekend. Ze zullen daar in de K dan uit een ander vaatje mogen tappen.”

Dat is K in Kortrijk, een groot zeil op een klein schip. Het loopt in de grond of het vaart op de klippen.

Openluchtzwembad Kortrijk dicht ? Bar of geen bar ?

Schepen Stefaan Bral schrapt instapprijs van 12.830 euro’s om barman te vinden !

De bar van het openluchtzwembad vindt maar geen uitbater, tenzij doppende bijklussers in het zwart.

Op 1 mei gaat het openluchtzwembad open maar de stad (schepentje Bral) vindt geen gediplomeerde uitbater die van de billen van de klantjes af kan blijven en gratis zijn kazak wil afdraaien in de cafetaria. In een ultieme poging om er toch een te strikken laat schepentje Bral, alias Brul, nu de concessievergoeding van 12.830 euro’s vallen. “Dat is nodig want die bar openhouden is kompleet verlieslatend, zelfs zonder concessievergoeding, het is iets voor goede zielen die meeleven met de lege stadskas” brult schepentje van Sport Brul.

De uitbaters van de voorbije jaren hebben er hun buik van vol. De stadskas spijzen met een torenhoge concessievergoeding en na vier maanden er hun broek aan scheuren, niemand ziet het zitten. “Ach, liefdadigheid is de wereld uit. Het draait allemaal om geld” jammert Brul.

“Veel hangt natuurlijk ook af van het weer en bij zwoel weer ga ik er zelf graag een baantje trekken met aan mijn zijde de verrukkelijkste meiskes van ’t stad in miniscule bikinietjes. ‘Kijken mag maar aankomen niet’ is mijn devies. Ik ben Popolleke VDD niet hé ! Vorig jaar was een echte rotzomer met alle gevolgen vandien, dus in de verste verte geen bikinigrieten te bespeuren” klaagt het schepentje van Sport.

De stad verlaagde daarom de instapvergoeding van 12.830 naar 1 euro. Daarvoor kan de nieuwe uitbater de cafetaria openhouden van 1 mei tot 31augustus. Als dat geen stadskado is ! Op die manier hoopt Brul op de valreep nog een pias te vinden die de bar vier maanden lang wil openhouden en daarna met zijn gat vol schulden met de Noorderzon vertrekt.

”Vóór maandag 11.30 uur moet iemand zich aanmelden, en we gaan er niet veel komplimenten aan maken. Het mag een niet ingeburgerde bruinaard zijn, een zigeuner van het doortrekkerspark, een drugverslaafde Kortrijkzaan, een illegale neger uit de Zwevegemsestraat, een Modaviër met een inbrekersverleden, een geregulariseerde saccochedief, een Albanese messengooier, een gedresseerde aapmens uit Midden-Afrika of Barbara Gandolfi. Het is al gelijk. Want de zwembar moet koste wat het kost open. En moesten we aan een viertalige entraîneuse geraken van de Chausée d’Amour Kortrijk-Brugge, zouden we de hoofdvogel hebben afgeschoten. Het doet er allemaal niet toe” verduidelijkt Yves Vanneste, direkteur Kommunikatie van de stad. “Indien we niemand vinden moeten we desnoods stadspersoneel inzetten en dan komt de onweerstaanbare Machteld Claerhout, Director Strategy & Citymarketing, in het vizier tenzij Tine Van Den Boulevaar of Yvetje en François van Onder de Wolken de handschoen opnemen, wat niet zo'n goede oplossing zou zijn.” Aldus nog Vanneste.

Als het van schepentje van Sport Brul afhangt, wordt het ook aan Bob Talpe, een eikel hors catégorie, gepresenteerd om de bar in ‘t zwembad in de naam van de stedelijke liefdadigheid open te doen. Bob is nu toch al bekroond tot de grootste hansworst van Kortrijk omdat hij een hele zomer lang tegen de concessieprijs van 1000 euro’s zijn kazak wil afdraaien in de bar van ‘t Buda Park waar geen kat opdaagt en daarna vertrekken met zijn gat vol schulden en met de Noorderzon.

Zwembad toedoen of niet, dat is de kwestie.

Het openluchtzwembad zelf is voorwerp van kontroverse. Burgemeester Tsjefaan De Clerck liet in het kopstukkendebat noteren dat “het openluchtzwembad de komende zes jaar open blijft, uitbater of geen uitbater. Zonder bar gaat het ook, de zuipschuiten moeten maar gaan drinken in de Pont du Canal en het zwemwater komt ongefilterd uit de Vaart. We hebben een deal met ceo Vanden Eede van W & Z. De vaart wordt niet verbreed in de eerste 50 jaar. In ruil sloot ik een interessante deal over de 8ste Leiebrug aan de Buda-tip. We hoeven maar de helft te betalen zo’n 40 miljoen euro’s. Van onderhandelen gesproken, Maddens of geen Maddens. Het vraagt zware investeringen van de stad, maar het 8ste brug zal dan ook een monument van diezijn zijn. En nu moet ik weg, gaan klaverjassen met Mine en de Vlericks in ’t Parc St Georges. Salut.” aldus De Clerck.

Die uitspraak staat haaks op bevindingen in een onderzoek van studiebureau Freestone. Daarin staat dat het bad beter sluit als Kortrijk een olympisch 50 meter bad krijgt.

”Waarvan akte”, reageerde schepentje van Sport Brul gisteren met de nodige spot, waarop hij er meteen aan toevoegde “dat het openluchtzwembad niet meer van deze tijd is. De installaties zijn oud en versleten, het bad lekt en het Vaartwater stinkt. Stalker buurtbewoner Jacques Laverge, die nochtans zo goed als potdoof en dement is, reklameert hele dagen over zwemlawaai, Noord-Afrikaans gespuis in zijn voortuintje en zonnecrèmegeur hinder. Jacques dient elke maand klacht in bij de Raad van State, bij ’t Hof voor de Mensenrechten, bij de Unesco, bij de Europese commissaris voor zwembadoverlast, bij Youssef De Witte en bij het Internationaal strafhof in De Haag. Dat is niet meer te doen. Het zou veel te veel kosten om aan de pathologie van Laverge nog trachten te verhelpen. Daarenboven, zwemmen in ongezuiverd Vaartwater uit 1864 is ook niet meer van deze tijd. We moeten durven paal en perk stellen aan de hedendaagse obsessie om alle voorhistorische gebouwen in stand te willen houden. Op termijn moet het open zwembad volgens mij toegesmeten worden om er bijvoorbeeld een openluchtmuseum van te maken, of een hondenasiel, of een gesloten asielcentrum, een Volkssterrenwacht, een parenclub of een geboortebos. Desnoods wil mijn vrouw Sylvie er een kleinschalig daghotel uitbaten, haar specialiteit. Ik heb wat relaties in de Kortrijkse onderwereld die haar aan interessante klanten moeten helpen. Ooit naaide ik zelf een zwartje uit een weeshuis, het was bij Jacques Vuylsteke in de dagzaak Groeninge. Ze was zeventien, maar ze had het lijf van een Bengaalse tijgerin. Haar vader was een Chassidische Rabbijn. Hij liep altijd rond met een staaf ijzer in de hand, op zoek naar zijn minderjarige dochter. Wat een spanning ! Ik ben dus ervaringsdeskundige", besluit Bral terwijl hij zijn sekretaresse Annemie zachtjes in de billen knijpt.

Dat is Kortrijk !

Zopas hadden we de notoire Kortrijkse ladykiller advokaat Pol Cambien (55) aan de draad. Polle stelde fier als een pauw zijn nieuwste scharrel voor. Brigitta Callens (31). Polle: "Ik verkeer in een euforische stemming. Ik leerde Brigitta kennen tijdens een zakentrip naar Algiers. De zon stond hoog en mijn verlangen was daar. Geen barrières, of wie of wat dan ook konden mij tegenhouden. Ik ben gelukkig als een kind met mijn nieuwste speeltje, een hoertje uit de kasbah. Ze is bloedmooi, koortsig en ontrouw, voor mij een reden om mij in mijn sas te voelen. Ze is snoezig en erg lief. Haar lijf smaakt naar olijfolie en muskaatnoot. Voor haar ben ik een geschenk van Allah. Ik maakte een deal : Brigitta wil de bar van 't open zwembad gratis uitbaten. Voor één zomer lang. Er is één voorwaarde: schepen Bral mag kijken maar aan komen niet."

Philippe Avijn : “We zijn helemaal tegen die godsgruwelijke kleiputtenontginning door Wienerberger, weg met de Kortrijkse dakpannen en ’t is godverdomme de laatste keer dat ik het zeg!”

Protestaktie te Kortrijk-Rollegem.

Het aktiekomiteit ‘Wienerberger buiten’ protesteert al maanden tegen de plannen van het baksteen- en dakpannenbedrijf Wienerberger om een Ieperiaanse kleigroeve te ontginnen op de Klijteberg te Kortrijk-Rollegem. En er achteraf restafval in te gooien.

Een handvol groene idioten van het aktiekomiteit ‘Wienerberger buiten’ in de Kortrijkse deelgemeente Rollegem, hielden zondag een ‘protestmars’. Overal plantten ze zwarte omgekeerde hakenkruisen. En ze willen de pannenfebriek weg.
“We hoopten op vijfduizend betogers, er waren er hoop en al een paar tientallen”, balkte kapo Siegfried De Croo mistroostig.
Het was verre van indrukwekkend, een zielig hoopke groene kommunisten onder aanvoering van de Kortrijkse Groene manitoe’s, een mars tegen ekonomische ontwikkeling. Tegen de welvaart ! Onder de groene meelopers bevond zich ook de opportunistische totentrekker tsjeef Johan Coulembier, een politieke beunhaas die enkele maanden schepentje mocht spelen. 14 oktober wenkt ! De ‘aktievoerders’ werden opgejaagd door het puikje van de Kortrijkse Groene terroristen.

Gevoelig dossier is voorlopig in de ijskast gestopt.

De proteststoet bestond uit een paar dozijn misleide Rollegemnaren en een horde beroepsprotesteerders die van aktievoeren hun levensdoel hebben gemaakt. Siegfried De Croo van het aktiekomiteit grijnsde azijnpisserig : “Het gure weer speelde in ons nadeel, we zijn er niet in geslaagd om de ruiten van Wienerberger in te gooien noch om de direktie te ontvoeren of om de ceo in een scootmobiel te kloppen. De Ieperiaanse kleiontginning op onze bodem zullen we verhinderen met àlle middelen, ik zeg wel met àlle middelen. Geef ons wapens ! Hier ons bloed, wanneer ons recht ? Geen morzel klei zullen ze ons afpakken, de vervloekte Wienerbergers, uitbuiters van de pannenfabriek. Pannenfabriek buiten ! Geen middeleeuwse industrie op onze grond. Ook geen windmolens of kerncentrales. Wel uitloopkippen en hanen van Koen Van Mechelen.” Aldus Siegfried, zwaaiend met een historische swastika.

De Croo vervolgt: “Schepentje Maddens moet eerst advies geven vooraleer de provincie de vergunning al dan niet toekent. Maar er zijn verkiezingen. De schijtebroeken Maddens en Cie zijn doodsbang van de kiezers, de lafaards. Het dossier is opgeschort, maar nog niet van de baan. Uit betrouwbare N-VA bron en van Lieve Vanhoutte vernamen we off the record dat Maddens zeker positief zal adviseren indien hij weer schepen wordt. Daarom heeft deze mars zin. Negen van de tien Rollegemnaren zijn vierkant tegen bange wezel Maddens, waterdrager van De Clerck, dat is zeker maar ze zijn te weinig in aantal om de schepen te kunnen verontrusten op 14 oktober. Ik adviseer een stem voor Roeselarenaar Marniek De Bruyne, verre van een boerke zoals de verwaande sos Marc Lemaitre hem met dédain bestempelt. De zelfingenomen Lemaitre, een overjaarse sos uit de 50-tiger jaren , moet niet hoog van de toren liggen blazen, ook hij is een machteloze paladijn die overleeft dankzij het mededogen van Hauptman rode tjeef De Coene, het rode onkruid van Kortrijk.” Aldus De Croo en hij gniffelt bij de gedachte dat De Coene, een demaogoog pur sang, in oktober weer naast de prijzen zal grijpen.

De zwarte mars ging van Rollegem naar Bellegem, allez et retour. Op het einde van de optocht werden zwarte ballonnen met doodskoppen opgelaten. Hier en daar werd een historisch hakenkruis in de lucht gestoken. Er werden geen gevechten gemeld, er sneuvelde niet één ruit en er vielen geen zwaargewonden. De onvermijdelijke Eric kabouter FLOp was ook van de partij. Naar goede gewoonte zwaaide de kabouter met een vintage swastika en stootte hij onsamenhangende kreten uit. Sieg Heil ?!

De Kortrijkse groene seksueel Philippe Avijn liet zich opmerken door een baanbrekende uitspraak. Avijn: “Samen met mijn man deel ik in het groene protest. Mijn mening is de volgende. Omdat er in oktober verkiezingen zijn, moeten we ons thans profileren met de eis dat de pannenfabriek moet gesloten worden. En in één asem wil ik eraan toevoegen, ook het vliegplein van Bissegem moet toe en ’t kanaal van Bossuit en verder moeten de schandalige toelagen voor de VeeKaa en het elitaire Buda Kunstencentrum afgeschaft worden. Verlieslatende bullshit en in de ballentent geen kat te bespeuren. Dat klinkt absurd maar de Rollegemnaren, Aalbekenaren, Bissegemnaren, Bellegemnaren, Kooigemnaren, VeeKaa haters, Kanaalbewoners, Buda-eilanders zijn de pineut, en het laat de autochtone Kortrijkzanen evenmin koud. Wij willen Wienerberger weg. De Rollegemnaren moeten echt niets weten van deze industriële aktiviteiten uit de Ijstijd, zoveel is nu toch duidelijk, weer of geen weer. Al kan niet elke Rollegemnaar stevig wandelen.” Aldus Avijn, die nog in bedekte termen oproept voor de Gay Parade. Avijn voert daar samen met zijn man, alle twee gekamoufleerd in hun blote flikker, de seksuelen van Heule aan.

14 oktober wenkt !

Op het kopstukkendebat van de Kortrijkse perskring op dinsdag 17 april werden geen gensters geslagen.

Zo’n 170 toehoorders, hoofdzakelijk opgetrommelde en ongeïnteresseerde studentjes van de Katho, woonden het makke debat bij.

Saaiheid troef en de stoplappen en cliché’s vlogen door de lucht. Maar gelukkig was stand-up comedian Marniek De Bruyne van de partij. Dé openbaring van de avond.

Burgemeester Stefaan De Clerck verdedigde in zijn bekende wollige stijl zijn wanbeleid, alhoewel hij amper in Kortrijk aanwezig is geweest sinds 2006. De pluimen die op de hoed van Lybeer moeten zitten steekt De Clerck zonder schaamte op zijn eigen hoed. De Clerck is een huichelaar pur sang en dat is algemeen bekend maar zelf weet hij het nog niet. Kortrijk kan hem gestolen worden, interesseert hem maar in die mate voor zover hij niet geroepen wordt voor een hoger winstgevend politiek postje (minister). Kortrijk als komfortabele terugvalbasis. Kortrijk als financieel reservewiel. Dat is De Clerck.
Het enthousiasme voor Kortrijk is voor deze omkoopbare politieke schavuit kompleet vals en de toehoorders hadden dat vlug in de gaten. Geen handgeklap maar gejoel en boegeroep bij zijn opzienbarende leugens. Bijvoorbeeld over de zogezegde tien miljoen bezoekers aan de K. terwijl het er maar half zoveel zijn. En verder niets dan leugens over de veiligheid, over K, over de 'ingebeelde' commerciële leegstand (134 panden in het centrum, maar dat zei hij niet), over de Leiewerken, over de nooit gerealiseerde bibliotheek, enzovoort. De tijd van de goedgelovige, domme en blinde Kortrijkzaan is voorbij. Daarenboven wordt De Clerck achtervolgd door de beruchte 4 oktober omkoopzaak waarbij tegen 14 oktober de onderste steen zal worden bovengehaald. De tijd van doofpotten ligt achter ons. Zowel Freddy Vermoere en Kris Vanhee van Het Nieuwsblad als Peter Lanssens van ’t Laatste Nieuws beloofden de zaak tot op het been uit te spitten. Ze zijn in het bezit van het volledig relaas van de feiten. Tegen de verkiezingsdag worden de verdoken machinaties van de burgemeester openbaar gemaakt. Naargelang de tijd verstrijkt wordt bij De Clerck, wegens druppelsgewijze onthullingen, beetje bij beetje de koord om de hals toegetrokken. Barbertje zal hangen. Kortrijk wordt eindelijk verlost van de meest korrupte politieker uit de laatste honderd jaar. Op 14 oktober, feest in Kortrijk !

Schepentje Wout Maddens, gepatenteerde waterdrager van De Clerck, zat voortdurend op de bil van de burgemeester te wrijven in de gedachte dat Tsjefaan hem zou gedenken na 14 oktober. Een gênante vertoning maar Wout ziet al lang niet meer waar zijn merrie mank gaat. De goedmoedige maar naïeve Wout viel ten prooi aan zes jaar pluimstrijkerij met maar één bedoeling: in het gevlij van De Clerck komen en zijn postje na de verkiezingen veilig te stellen. Wout heeft geen enkel maar dan ook geen enkel professioneel vooruitzicht wanneer hij uit de boot valt tenzij loketbediende bij de blauwe ziekenkas en halvering van zijn loon. Kortom, de bedelstaf en dan dreigt Ann van de onzinkbaar gewaande Titanic van Wout te springen. In het debat lag Maddens voortdurend stoer te doen over zijn zogezegde ‘realisaties’ waarbij hij vanuit één ooghoek het instemmend geknik van zijn broodheer De Clerck in de gaten hield. Moderator Eveline, goed bij de pinken, moest een keer of drie ingrijpen toen Wout in al zijn geestdrift De Clerck om de hals viel en met beide handen naar het kruis van de verbouwereerde burgemeester taste. Algemene hilariteit toen Wout verongelijkt uitriep : “Dat is politieke moed en wat zouden we godverdomme zonder K geweest zijn ? Zeg mij ne keer, wat ? En mag ik mijn emoties niet uiten ?” Toen er vanuit linkse hoek een venijnige opmerking kwam over de afschaffing van de renovatie-en isolatiepremies werd de moegetreiterde Maddens lijkbleek, zijn blik verstarde en hij staarde hulpeloos naar de stoïcijnse De Clerck die de ander kant opkeek. Stotterend begon Maddens aan een bloedstollend verhaal: “Ja, euh, snik, de stadskas was leeg en ik werd door mijn bestuurscollega’s als ’t ware gedwongen de premies uit eigen zak te betalen. Daar kon mijn Ann niet mee leven. Ze beschuldigde me van plundering van de stadskas en van medeplichtigheid aan de ploertenstreken van De Clerck en dat ik nooit in de politiek moest zijn gegaan en simpele bankbediende moest zijn gebleven tot aan mijn brugpensioen. Ze verweet mij pronkzucht en hooghartigheid en dat ik met misprijzen sprak over nagenoeg heel Kortrijk al sinds de aanvaarding van mijn schepenzeteltje. Van ’t een verwijt kwam ’t ander. Aldus nog pijnlijke feiten uit mijn privéleven, ze noemde mij een mislukte Kortrijkse DSK, ik was er het hart van in. Ik heb mijn handen nooit ofte nooit zigzag tussen vrouwendijen omhoog gestoken tot ik helemaal bovenkwam en niet meer verder kon. Niet bij het hunkerend Moniekske Gheysens, de markiezin van Heule, niet bij Marie-Claire (een lange weg), niet bij Trui Tydgat van het Sok, niet bij Ceska Verhenne, niet bij de loopse tsjevin schepentje Christine Depuydt, niet bij de verloofde van Meneerke F., niet bij Philippe Avijn, niet bij Tine Lemaitre Boulevaar, niet bij Mine De Jaegere, alhoewel zij er smachtend naar uitkeek. Bij mijn voorzitter de minzame Eline Brugman, liet ik mij een keer gaan. Eén keer maar. Op een zwoele augustusavond stak ik eens, op het terras bij Claude en Rita La Blonde van Petit Paris, na het nuttigen van een kruik jonge Bokma, mijn handen een beetje te diep in haar decolleté. Tot ik in het aanschijn van de Kortrijkse uitgaanderswereld een muilpeer kreeg om nooit meer te vergeten. Ach, als dat al niet meer mag met die geëmancipeerde blauwe wijven dacht ik, wat dan wel ? Ik geef toe, bij Machteld Claerhout trok ik op een keer na een te lang uitgelopen dineetje met St Jakobsschelpen en een paar flessen Nuits-Saint-Georges in Tâble d’ Amis, de weerbarstige rits van haar dure bleu jeans open maar verder geraakte ik met mijn middenvingers niet. Ik verdwaalde in de wirwar van de stringkoorden, geraakte er pas na een half uur zwoegen weer uit. Na dit kortstondig liederlijk avontuur, deze mislukte avance, kwezels noemen het grensoverschrijdend seksueel gedrag, heb ik mij nooit meer gewaagd aan grensverleggende geslachtelijke handelingen, noch aan de eeuwenoude daad met de willige Tine van Den Boulvaar. Moet ik daarvoor de politieke brandstapel op ? Is dat niet godgeklaagd ? Ik ben er het hart van in. Na de pikante geschiedenis met de gulp van Machteld is Ann voorgoed weggegaan met al de kinderen mee. ‘k Heb haar nooit meer teruggezien. Snik.” Sympathiserend applaus breekt in de zaal los na dit snijdend zelfbeklag. Medestanders vegen hun ogen droog, tegenstanders staan sprakeloos. Wout zijn herverkiezing is verzekerd. Maar niet de terugkeer van Ann.

Kopstuk sos Philippe Decoene, het alles overwoekerend rood onkruid van Kortrijk, komt tussen met de air van een bruggepensioneerde staatsman. Met cijfers, met niets dan de volle waarheid met de cijfers drukt hij De Clerck onmeedogend tegen de muur. “Stefaan, je liegt” roept Philippe om de haverklap uit. De Coene nu staat bekend als een pathologisch geval, een gefrustreerde dorpspolitieker sinds hij na de laatste verkiezingen door De Clerck zonder pardon aan de deur werd gezet, ingeruild voor de liberalen met schepentje Maddens en halve schepen Marie-Claire Vandenbulcke. Die misstap heeft De Coene aan De Clerck nooit vergeven, hij zint op revanche. De Coene, inmiddels Vlaams volksvertegenwoordiger, die niet terugdeinst voor een kumul hier en een lukratief mandaatje daar, trekt in het publiek een pastoorsgezicht en doet zich voor als een proletariër, een volksmens, een demokraat van het zuiverste water. Men vergisse zich niet. De Coene is de vleesgeworden arrogantie en hoogmoed. Een gevaarlijk, autoritair en achterbaks sujet, een rioolpolitieker uit de bidonville van Kortrijk. Een diktatoriaal type, verdoken fascist, poulain van Steve God, kleine Hitler in spe en dat zegt alles. 'Als niets tot iets komt, kent iets zichzelve niet'. De geniepige De Coene wil koste wat het kost opnieuw een schepenzeteltje in de wacht slepen en Kortrijk onderwerpen aan zijn baanbrekende fratsen. Om De Clerck een loer te draaien is hij tot alles maar dan ook tot àlles bereid, zelfs tot een pakt met de duivel in de persoon van Maarten Seynaeve. De Coene zat tijdens het debat dan ook voortdurend heimelijk met Seynaeve te konkelfoezen. Praatvaar en volksmenner De Coene, die een grootmeester is in het omzeilen van heikele kwesties en in het verloochenen van wat hij vroeger heeft aanbeden, kraakt nu af wat hij destijds samen met De Clerck heeft bekokstoofd. Dure diezijnprojekten maakt hij nu belachelijk maar wie herinnert zich niet zijn nutteloze en dure diezijnspeeltjes op kosten van de Kortrijkzanen : de diezijn Libel, (400.000 euro’s), Cowboy Henk (100.000 euro’s + het geheim ereloon voor vriendje Herr Seele + zijn percentje, hoeveel ?), de diezijn duiventil aan ‘t conservatorium (85.000 euro’s), de diezijn vuilniszakken met ‘gedichten’ van maatje Tom Lanoye plus de percentjes onder tafel. Wie heeft wie besmet met de onuitroeibare Kortrijkse korruptiebacterie ? De sos De Coene of leermeester tsjeef De Clerck ? Of moeten we het meesterschap van De Clerck lijdzaam onder ogen zien ? Ook in het verklikken van niet politiek korrekte Kortrijkzanen of mondige tegenstanders is De Coene niet te evenaren. Zijn mislukte canapégesprekken met De Clerck na de laatste verkiezingen hebben van De Coene een onuitstaanbaar personage gemaakt, een azijnzeikerd die achter de rug intrigeert en manipuleert en de hele Kortrijkse sossenbende terroriseert met zijn uitvallen, woedeaanvallen, onterechte beschuldigingen en met zijn baldadig privéleven waarin hij zijn zogenoemde vriendin als persoonlijk bezit en nuttig huisdier beschouwt. Dat is dus De Coene. Een conspirerend varken zoals Kortrijk er nog nooit een gekend heeft. Kwatongen beweren dat hij in Oostende onder een schuilnaam (‘Phico’) een escortbureau runt en goed bevriend is met Barbara Gandolfi met wie hij regelmatig in exclusieve tenten de voeten onder tafel schuift. Verder zou hij ook in het bezit zijn van een tweekamer flat met de rug naar Kortrijk in Nieuwpoort of is het Blankenberge ? Bij welgestelde sossen weet men niet altijd waar de dukaten vandaan komen, maar dat is niet het geval bij De Coene. Ze komen van diverse winstgevende bijklusjes in de zwartgrijze zone en van enveloppen onder tafel en het zal kameraad Crombez niet zijn die De Coene het leven zuur zal maken. Dat zijn nu eenmaal de sossen. Links denken en rechts leven. Te Kortrijk en elders.

Groene Stalinist Kopstuk Bart Caron is de grootste overloper die Kortrijk gekend heeft. Caron brak alle records en kwam na tien (10!) politieke omzwervingen uit armoede bij de Groene Stalinisten terecht nadat hij bij zijn voorlaatste poging bij de sossen op slokop De Coene stootte die geen konkurrentie duldt en Caron de deur wees. In het debat toonde Caron zich de grote roerganger van het Buda Kunsteneiland (de ballentent van Buda) waar de euro’s met bakken vergooid worden aan artistieke oplichters, vreemde artists-in-residence en kunstprojekten, voorstellingen en 'toonmomenten' waar geen kat naar komt kijken. Hoge kultuur voor de happy few waar nooit genoeg euro’s tegenaan kunnen gegooid worden (nu al 1,5 miljoen per jaar voor Buda met meester-oplichter en zakkenvuller Franky Devos). Caron werpt zich ook op als zogezegde verdediger van de tuinbouterkultuur voor de basse classe die hij au fond grondig misprijst. Caron is een verwaande vlegel, een politieke clochard de luxe die zich aan de tapkast van de meerwaardekroeg bij Tine in Den Boulvaar door niemand wordt tegengesproken, en er zich ongegeneerd als kultuurfilosoof voordoet. In het debat toonde Caron zich zoals altijd van zijn meest hautaine zijde door te poneren dat Kortrijk op artistiek en kultureel gebied hoog boven de andere Westvlaamse steden (‘dorpen’) uit moet tronen. Er kunnen nooit teveel euro’s naar de hoge kultuur stromen, al moeten de doordeweekse Kortrijkzanen zich aan belastingen blauw betalen. Hoge kultuur moet ! Alle binnen- en buitenlandse artistieke charlatans moeten door de stad financieel ondersteund en gepamperd worden zodat ze niet aan de bedelstaf geraken. Verder pleitte Caron voor de totale verbanning van de auto uit de stad. Koopslaven en toeristen moeten de bus nemen of de tram vanaf Kooigem platse. En waarom worden er geen platanen op ’t schouwburgplein geplant en linden op de Koeiemarkt ? En kanaal Kortrijk-Bossuit moet toegegooid worden net las ’t vliegplein voor de aanleg van geboortebossen en papavervelden. Bart wil een stedelijk verklikpunt voor illegale planten en beesten (exoten) die zich op Kortrijks grondgebied dreigen voort te planten. Om ze terug te sturen naar hun land van herkomst. Maarten Seynaeve protesteerde luidkeels, hij is tegen. En waarom wordt de leeglopende St Rochuskerk niet ontwijd ten gunste van een diversiteits-en opvangcentrum voor multiraciale daklozen, landlopers, doortrekkers, leeglopers, hongerstakers, soennieten, azielzoekers, drugverslaafden uit alle uithoeken van de planeet, riep Caron als afsluiter van zijn tussenkomst. Bravo.

De extreemrechtse zak, Kopstuk Maarten Seynaeve, een kompleet humorloze rakker, is normaal de saaiste van de bende maar dat was deze avond niet het geval. Seynaeve begon met een fascistisch verwijt naar de kop van moderator Eveline van de WTV over de mediaboycot tegenover zijn persoon na het veiligheidsdebat in de gemeenteraad. Een zaalwachter van de Katho moest tussenkomen om te beletten dat de gewelddadige Seynaeve met Eveline een PVDD-nummerke opvoerde. Algemene hilariteit. Er gebeurde eens iets. Seynaeve stak van wal met zijn afgezaagde tirade over de zogezegde onveiligheid in de stad Kortrijk die hij de Bronx aan de Leie noemde. Een half uur lang somde Seynaeve de kriminele feiten, hele en halve doodslagen op die zich sinds september 2011 in de Kortrijkse binnenstad hebben afgespeeld. Maarten klonk pathetisch maar men moet de schrikbarende toestand durven onder ogen zien schreeuwde hij. Kurkdroge feiten en cijfers uit de koker van Stefaan Eeckhout met wie hij beweerde een kameraadschappelijke verhouding te hebben. Nadat Maarten de namen en toenamen van alle slachtoffers van krimineel geweld sinds september 2011 had voorgelezen eiste hij twee minuten stilte voor de Kortrijkse slachtoffers van het allochtone straatgeweld. De adem van de toehoorders stokte, men kon een muis horen lopen en de twee minuten bleven maar aanslepen tot een moegetergde toehoorder de cinema beu was, een oorverdovende scheet liet en een vooroorlogse reveille liet aflopen. De wakkere Eveline greep in, zwaaide met haar papieren en verzocht de zaal weer tot de orde van de avond over te gaan. Na een laatste uithaal naar prokureur Cool die hij hoererij verweet bij Chantal zonder broek in plaats van de bruine kriminelen in 't gevang te steken en naar De Clerck over het dure diezijntoilet van 170.000 euro’s waar na een kwartier de deur opengaat en men met zijn gat bloot komt te zitten, werd Maarten half bewusteloos met een ziekenwagen afgevoerd en het is de vraag of we hem nog terugzien tegen 14 oktober.

Toen kwam dé politieke stand-up comedian van de avond aan de beurt. Een politiek fenomeen. Wat een welbespraaktheid, eruditie, gevatheid, intelligentie ! Daar zit Kortrijk al een halve eeuw op te wachten. Een ware openbaring van politiek talent, vernuft, inzicht en toekomstig staatsmanschap. En wat een humor zeg ! Dat was lachen geblazen ! Ene Marniek De Bruyne, gestuikt, beetje simpele boerenjongen afkomstig van de Roeselaarse Nieuwmarkt. Allochtoon dus. Over De Bruyne wordt in Kortrijk al zes maanden lacherig gedaan bij het uitspreken van zijn naam. Tot nu toe in Kortrijk aanzien als een zonderlinge kwast, beetje een politieke zielepoot. De Hitleriaans besnorde Marniek, met de uitstraling van een aan lager wal geraakte deserteur uit het vreemdelingenlegioen, pocht met zijn status van ex-MP-er (sergeant van de militaire politie). Geboren en gespogen Boerelarenaar. Marniek stapte, fier als een eerste kommuniekant, glunderend en blinkend van glorie, in camouflagekleuren en cowboy laarzen het podium op. De zaal veerde recht, snakte naar asem toen hij met gebalde rechtervuist in de lucht ‘Vliegt de Blauwvoet, Storm op Zee’ brulde. Een adembenemende verschijning. Hij plofte neer en stak van wal met een verbijsterend levensverhaal. Het moet ongeveer een jaar of drie geleden zijn zo vertelde hij met een monkellach rond de mond, dat hij te Kortrijk aanspoelde als verstekeling op een Poolse vrachtboot uit Marseille. Hoe hij aldus per toeval in deze stad van kreatie, innovatie en diezijn terecht kwam weet hij nog altijd niet. In elk geval, hij werd opgevangen door een Joodsch-orthodox gezin uit de Veldstraat. Hij werd er in deugd en eerbaarheid opgevoed tot op zijn 25^ste toen hij kennis had met een autochtoon meiske uit de Pluimstraat, waarna hij zich aan de dwingelandij van de Joden ontrukte. Marniek blijkt nu gelukkig getrouwd, wil daar niet verder over uitweiden en heeft een job als hoofdmagazijnier te pakken bij voeders Dumoulin aan de vaart Kortrijk-Bossuit. Hij kreeg belangstelling in de politiek nadat hij op een keer aan de tapkast van Petit Paris kennis maakte met Eric Flo, partijloos gemeenteraadslid op zijn retour. Flo overhaalde Marniek om samen op een nieuwe lijst de stap naar de Kortrijkse politiek te wagen. Na vijf jenevers was de deal gesloten. Achteraf is de zaak deerlijk mislopen toen bekend geraakte dat Flo met de Noorderzon naar Phuket vertrokken was en we sindsdien niets meer van hem gehoord hebben. Zit hij daar in ’t gevang wegens vrouwensmokkel, cocaïnehandel of wapentrafiek ? Alleen Maaik Tattoo kan het weten maar hij doet er wijselijk het zwijgen toe.
Marniek had zijn buik vol van politieke schavuiten en sloot zich na het avontuur met Flo aan, op aansturen van de oudgedienden Marleen Debels en Jaak Dornez, bij de Kortrijkse afdeling van de Nieuwe Vlaemsche Nationalisten. Daar zit Marniek nog steeds en hij voelt er zich eindelijk thuis aangekomen bij Marleen, Jaak en de anderen.
Maar hoe De Bruyne zich ook weert, er blijft een waas van geheimzinnigheid hangen over deze aangespoelde wouldbe Kortrijkzaan. Getrouwen vrezen dat hij als eenvoudige boerenjongen niet zal kunnen aarden in het hooghartige Kortrijk, hoofdstad van de pretentie en een intellektuele woestijn.
Zijn de verhalen van De Bruyne wel waar ? Of werd hij uit Boerelare verjaagd ? Was hij een verdwaalde landloper ? Is hij uit ’t gevang ontsnapt ? Of is hij een opgejaagde klimaatopwarmingsontkenner ? Er gaan zelfs geruchten dat hij de achterkleinzoon van een Duitsche 14-18 oudstrijder uit de loopgraven van Diksmuide zou zijn. Of moeten we het zo ver niet zoeken en is hij niet gewoon een doordeweekse Roeselaarse boerenknul op zoek naar een exotische levenspartner ? Het is en blijft een raadsel. Vijandige politieke tegenstanders zien in De Bruyne een onderzeeër van Blut und Ehre. Maar wie zal die onzin geloven ? Marniek stak op het debat van wal met De Clerck uit te kafferen voor complicerende en omkoopbare diezijnpaljas. En voor leugenaar, bedrieger, echtbreker, poenpakker,  machtsgeilaard, politieke pooier, manipulator, fraudeur, zwartwerker, huichelaar, kletsmeier, paradetsjeef, nonnenverkrachter en voor nog zo ’t een en ’t ander, niet geschikt voor publikatie. Wat er ook van zij, het ongenadig neersabelen van de onpopulaire De Clerck zal de Vlaemsch Nationalistische voorman geen windeieren leggen. Kortrijkse megaprojekten met name de K, de diezijnkliniek, het diezijnpissijn, Buda Kunsteneiland, Buda Kunstenfabriek, de Swaffelbrug, la Très Grande BibLLLiothèque en de hoogheidswaanzin van de burgemeester en de lachwekkende pretenties van het Kortrijks stadsbestuur worden door De Bruyne zonder mededogen aan de kaak gesteld. Inzonderheid schepentje Maddens die hoog van de toren blaast maar zich manifesteert als een willoze paladijn van De Clerck, is de schietschijf van De Bruyne.
Marniek steekt daarna een haatspeech af over de Kortrijkse hoge kultuur en over Veronique Lambert en staat in vuur en vlam wanneer hij pleit voor het in ere herstellen van de tuinkabouter en de proletarische voortuintjes met drie berken en een karrewiel. Politieke tuinkabouter Marniek verwijst naar de klassenstrijd die zich afspeelt in de voortuintjes en naar de hoge kultuur die met minachting neerkijkt op de volkstuintjes volgestouwd met objekten die geen plaats verdienen op de kulturalistische waardenladder. Verder verwijst de Nationalistische kopman naar de geruchten over de vier oktoberzaak en hij vraagt aan de onthutste De Clerck hoe het in Kortrijk staat met de aanpak van de samenzweringen en de vriendjespolitiek. En welke verhouding de burgemeester heeft met prokureur Cool. En of de geruchten kloppen dat er steekpenningen werden betaald door Foruminvest en zo ja, hoeveel, waar, wanneer en aan wie ? En wat de burgemeester samen met schepentje Maddens vier dagen en nachten lang gaan doen is op de jetset vastgoed Mipimbeurs in de oude jachthaven van Cannes ? En wie dat allemaal heeft betaald, de entraîneuses incluis. De zaal staat op haar kop. De verbijstering slaat toe. Het is duidelijk dat De Bruyne, die vlakaf man en paard noemt, misschien wel een Roeselaarse boerenknul is maar geen kat om zonder handschoenen aan te pakken en dat politiek Kortrijk wakker moet liggen van de recht door zee aanpak van de nieuwe Kortrijkse politieke weldoener en wonderboy De Bruyne, de Nieuw Vlaemsch-Nationalistische Hauptleiter. De toeschouwers geraken in trance door de banbliksems, de godslasteringen, de opzwepende Sieg Heils, de verwensingen en de ongekuiste extreemrechtse kreten en wanneer Marniek zijn fel bejubeld optreden afsluit met de innovatieve dooddoener :”Ik pleit voor verandering, ik, het is te zeggen wij, wij vinden dat het tijd wordt dat er een nieuwe wind door Kortrijk waait.” veert de zaal recht en breekt er een minutenlange staande ovatie los. Tot slot komt De Bruyne het podium weer opgerend en geeft aan het dolgedraaid publiek nog mee dat de zaak Joseph Allijns in de laatste rechte lijn naar de meet zit. Aan zijn grijns te zien maken kenners uit dat Allijns de politieke pijp aan Maarten gaf. De Bruyne die na het, wegens verdachte redenen, plotse afhaken van voorzitter Frederiek Vlaminck, een coup pleegde en zichzelf in de voorzitterszetel katapulteerde, zou nu lijsttrekker worden. Van een verrassende taktiek gesproken.

Kopstukkendebatten zijn altijd een beetje saai maar dat was dinsdag niet het geval dankzij het optreden van de Kortrijkse Nieuw Vlaemsch-Nationalistische Hauptman, politiek wonderkind Marniek De Bruyne.

14 oktober wenkt !

Lezers schrijven :

Louis Lagae: Met wat zijn die kopstukken bezig? Met trivialiteiten. Het is nodig dat er trnsparantie komt ( zie de genoemde 28 % vertrouwen). Dat de particratie ongedaan wordt gemaakt. Wie voor zulke dingen gaat zal veel stemmmen halen ! Een toepasselijk vb : hoe kan het dat de belastingsbetaler meebetaalt voor de VK ??? En dat de schepen van zulks niet wil antwoorden over hoeveel geld het wel gaat. Ik kots daarvan.

Jan Dhaene: het artikel is toch wel te kort: er ontbreekt een quote van Marniek Debruyne. Hij zat wel degelijk in het debat en deed zijn best als nieuweling tegen gehaaide beroepspolitici. De gemeenteraad werd herspeeld, daar zit de N-VA nu niet in. N-VA zal wel degelijk een rol spelen na de verkiezingen!

De Kortrijkse liberalen: luister naar onze woorden, kijk niet naar onze daden…

In het blaadje ‘Blauw’ van de Kortrijkse VLD ontvouwen Anthony Vanden Berghe, gemeenteraadslid en politieraadslid en Voorzitter Eline Brugman een ‘Vijfpuntenplan voor verhoogde veiligheid in Kortrijk’. Naar aanleiding van het debat over veiligheid op de Kortrijkse gemeenteraad van februari.

Kortrijk, Bronx aan de Leie.

Kortrijk is al veel jaren de onveiligste stad van Zuid-Westvlaanderen. De allochtone kriminaliteit neemt hand over hand toe door de massale en ongekontroleerde toestroom van illegalen, pseudo-asielzoekers, ekonomische vluchtelingen, zigeuners (doortrekkersterrein in Heule), uitheemse drugsbenden, wapentrafikanten, vrouwenhandelaars,  Oosteuropese daderbenden en vreemd gespuis van alle slag en soort uit alle uithoeken van de planeet. Het krioelt van illegalen die de stad bezetten en onveilig maken. Gewelddadige berovingen, bedreigingen, inbraken, overvallen zijn dagelijkse kost. De lafhartige Kortrijkse bestuurders, inbegrepen de liberalen, doen er niets aan, steken hun kop in het zand en laten de gevaarlijke buurten overgeleverd aan vreemde straatkriminelen en misdaadbenden.

Korpschef van de politie Stefaan Eeckhout gooit de armen in de lucht. Stefaan staat machteloos tegen zoveel politieke onwil van de laatste jaren. Ook prokureur Jean-Marie Cool krijgt de volle lading. Het gerechtelijk laksisme is wraakroepend. Opgepakte kriminelen worden nog dezelfde dag weer losgelaten. Het blijft bij vaderlijke vermaningen. De allochtone krapuuls gaan vrijuit.

Er zijn gemeenteraadsverkiezingen op komst. De politieke schijtebroeken schieten wakker nadat ze er zes jaar de tijd voor hebben gehad. Zo ook de Kortrijkse liberalen met Anthony Vanden Berghe en Eline Brugman, nu aan de elektorale megafoon : alles gaat veranderen ! Ze gaan er iets aan doen op zes maanden voor 14 oktober ! Wie gelooft die politieke schunnigaards nog ?

Politiek theater : het vijfpuntenplan van Anthony en Eline.

1.Beter inzetten van 'Flexteams' : vier man versterkt met een Duitsche scheper om de overlastfenomenen te lijf te gaan : wildplassen, hondenpoep, spuwen op straat, roken op terrassen, vloeken , belleketrek, kortgerokte meiden nafluiten, burenlawaai, agenten uitlachen en andere zedenloze futiliteiten. Zero-tolerance voor inheemse kruimeldieven of overlasters, maar niet voor gebronzeerde en getaande misdaadbenden, voor Noordafrikanen, voor negers of voor de onaanraakbare doortrekkende roversbenden, in de volksmond zigeuners, die worden ongemoeid gelaten. Grootinkwisiteur Youssouf De Witte waakt.
2.De wijkagent, uw vriend, geef hem een dreupel.
3.Camera’s met nummerplaatherkenning : wie zal dat betalen als er al geen euro’s zijn voor ordinaire camera’s.
4.Scherp veiligheidsoverleg: words, words, words,…nieuwe praatbarakken.
5.Integraal veiligheidsfunktionaris : een nieuw inhoudsloos postje, een nieuw bureau, een nieuwe sekretaresse en het produceren en eindeloos verleggen van papieren, Kafka.

“Een gestruktureerde, kordate en scherpe aanpak zal zeker leiden tot een verhoging van de veiligheid en van het veiligheidsgevoel in Kortrijk.” Aldus Vanden Berghe en Brugman, leuterend dat horen en zien vergaat. Waarom deden ze niets, maar dan ook totaal niets tijdens de voorbije bestuursperiode ? Wie zal hen geloven ?
Het is een publiek geheim dat politieke lichtekooi Eline ten alle prijze een schepenzeteltje in de wacht wil slepen en zich prostitueert aan de meest biedende. En dat lichtgewicht Anthony een belangrijk postje ambieert. De populistische praatjes van Brugman en Vanden Berghe zijn bedrog in het kwadraat. Ze kunnen het niet, ze willen het niet, ze durven het niet, ze menen het niet. Kortrijkzanen leven van goede soep, niet van loze woorden. Ze stemmen niet voor politieke eunuchen en scharrelaars.

14 oktober wenkt !

Beste meneer Maes,

Al de geschrijfsels op uw blog over mijn persoon en mijn verloofde zijn leugens.

Wat niet gelogen is, is mijn interview in ons VLD blaadje ‘Blauw’ van april.  Daar heb ik de puntjes op de i gezet over de pensioenen. Een boeiende materie. Een echt Tina verhaal. Wat is er mooier dan de plebejers later een mooie oude dag te schenken ? Ook onze wentelteef Turtelboom en ons dikke Maggie doen geloofwaardige dingen en pakken de dossiers aan die veel te lang zijn blijven liggen.

Wel moet ik een rechtzetting doen. Op die foto’s in ‘Blauw’ sta ik weer afgebeeld met een veel te dikke nek. Opgezwollen als een dinosaurus. Kwatongen beweren dat ik er als een nijlpaard uitzie met een opgeblazen kop en nek die alle proporties van de welvoeglijkheid en goede smaak overtreffen. Mijn scharrel Anouk zei daar ook iets over maar ik geloof haar niet. U moet weten, mijn onbezonnen jongelingen- en jointjesjaren zijn voorbij. Ik zit alle dagen aan aan banketten met overvloedige en exclusieve spijs en Château Pétrus. En met dure gezelschapsdames. Moet ik er blijven uitzien als een puber zonder baard of schaamhaar ? De tijd van kinderachtige krullen in het haar is voorbij. Ik ben nu groot en en gevreesde staatsman geworden. Om ernst, degelijkheid, onomkoopbaarheid en gezag uit te stralen is enig gewicht, omvang, bierbuik, een ongeschoren buffelkop en dinosaurusnek niet te vermijden. Ik geneer mij niet. Als het moet dan moet het. Ik blijf zeker nog vice-minister tot 2019 en dat is een gezonde én noodzakelijke evolutie. Geen revolutie. En ik ga het geen drie keer zeggen.

Tot 12 mei op mijn tuinfeest !

Vincent Van Quickenborne
Vice-Minister
(Quickie pour les amis)

Op de tentoonstelling ‘Geo Gyselinck, Koen Byttebier en de Kortrijkse Kleine Commerçanten in beeld’

Streekbier, gratis soep tijdens de winter, formidabel terras, een kasteleines zot van pretentie, zot van fotografie, expo veranda, hapjes bij een glas, bierworsten, super croque uit de panne, warme melk met cognac en munt, ongekende bieren van de tap, honderd jaar kroegervaring zowel voor als achter de comptoir, ...dat is Tine van Den Boulevaar.

Michèle M : "Het gezelligste café van Kortrijk, met massa's bieren en fantastisch kwalitatieve en lekkere hapjes. Altijd een leuke sfeer, mooie muziek die niet té luid staat, praten kan en genieten van de muziek ook. Die croques zijn inderdaad niet te overtreffen. En Tine haar Choco Loco (warme chocolade melk met echte chocolade en rum en slagroom mmmmmmm) is om helemaal Loco van de worden. Een karaktervolle zeer zeldzame keet in Kortrijk."

Een bruine Kneipe en zeker in de zomer een gezellige pleisterplaats onder de platanen. De afspanning heeft interessante mensen als klant. Zoals Kris Vanhee, Polle Patoor en nachtburgemeester Adelbert.

We hadden een kort gesprek met kasteleines-kunstenares Tine.

Je bent een verdienstelijke zondagsfotografe en je deed ook mee met Koen Byttebier en de Kortrijkse Kleine Commerçanten in Beeld ?

Tine : Inderdaad, ik klus bij, een passie. Ik ben verzot op euro's en op fotootjes die ikzelf graag maak. Samen met beroepsfotografe Sabine Deknudt mijn trouwe vriendin, maakten we portretten van wel honderd Kortrijkse kleine handelaars. Dat was niet gemakkelijk en de selektie viel af en toe tegen. We wilden natuurlijk niet iedereen op de foto. ‘Eigen vriendjes eerst’ was mijn leuze en die van Sabine. Claude van Petit Paris viel om voor de hand liggende redenen uit de boot. Wij wilden geen lederen grijns. Daarentegen viel het overjaarse cafékoppel Yvetje en François van Onder de Wolken best mee. Een pretentieloos koppel, uniek in Kortrijk. Mijn beste maten. Wat hang ik daar graag aan de tapkast in het gezelschap van Polle Patoor, ook een artiest op zijn retour. Ook nachtburgemeester Adelbert komt er op tijd en stond de bazinne bepotelen, de schavuit. Yvetje laat het graag toe. Vele oude klantjes van 't Vliegend Peird komen over de vloer. Niet om te eten, maar om versleten verhalen op te dissen. Maar niet meer Jootje Denaux zaliger, ook niet baron Franz Vansteenkiste bijna zaliger of José Dedeurwaerder, hij is spoorloos. Advokaatje Arnold Gits, wouldbe amant van Yvetje en destijds niet weg te slaan van de tapkast in 't Peird, zingt nu een toontje lager bij Chantal zonder broek met de opgespoten mammeloezen, de kapoen. Tsjefaan De Clerck, Mine en drinkebroer Jan Deleu hebben Petit Paris ingeruild voor François en Yvetje waar ze zich geen uitspattingen meer kunnen permitteren. Naast mijn job als serveuse, sommige klantjes noemen mij een nuttig cafédier, bij mijn man Pepe in Den Boulevaar, scharrel ik bij als fotografe bij Sabine. Een welgekomen bijverdienste om er eens alleen op uit te trekken voor fotografische studiereizen naar Ibiza of mijn zinnen te gaan blussen op Sicilië. Bij de onvolprezen Roberto Barbiero bij wie ik onvergetelijke nuits blanches beleefde. Roberto kan mij aan, opnieuw en altijd maar opnieuw en zo teder. Helemaal anders dan bij Pepe die zich met mij ontspant met een partijtje patience tot de slaap intreedt.

Op de vernissage van Geo Gyselynck en de Kortrijkse Kleine Commerçanten in Beeld vertoefde je lang in de nabijheid van Meneerke F.

Tine : Wel euh ja, F. is een oude intieme speelkameraad. Jaren geleden, toen ik nog jong en aantrekkelijk was, nodigde hij mij maandelijks uit naar het strand van Blankenberge. Achter de rug van Pepe die er geen punt van maakte. F. wilde altijd mijn flamoesje herstellen maar hij was gevaarloos en alleen uit op intimiteiten die in die tijd schering en inslag waren bij wouldbe minnaars. Ik verwachtte totaal niets en nooit heeft F. mijn zinnen weten te blussen, ik had genoeg aan de aanblik van zijn grimas bij het ontbloten van mijn borsten. Een kwelling. F. scheen mij een onmachtige, ontmande hijger die toen al zijn leeftijd en zijn zinsbegoochelingen tegen had. Ach, ik heb geen spijt. F. blijft mij fascineren door zijn vermetelheid om mij toch nog de ultieme jouissance te willen schenken. Het ideale mannetjesdier voor een meiske als ik bij wie de jaren voorbij zijn, de zinnen geblust en die niets maar dan ook niets meer van het leven verwacht. Het is allemaal voorbij, ook de hunkering. Er rest nog Pepe met zijn eeuwig patiencespel.

Tot slot, heb je nog een wens ?

Tine : Kijk vriend, mijn persoonlijke waarzegger Marcelino, de Jozef Rulof van Kortrijk, die ook op de vernissage aanwezig was, voorspelde mij het volgende : er zal nog iets boeiends gebeuren in mijn leven. Een nieuwe wending, weg uit de sleur van Pepe, zijn patience en zijn Boulevaar. Er zal een antwoord komen op al mijn vragen. Mijn overmoed waarmee ik tot nu toe al te snel een boezemvriend zoals F. mijn liefde bekende, zal verdwijnen als sneeuw voor de zon. Ik zal niet langer verteerd worden door twijfels wat mijn levenslot aanzienlijk zal verlichten. Sukses bij de mannen zal niet meer hoeven en zeker niet het najagen van passie. Mijn vriendschap zal zich voortaan beperken tot oprechte intimiteit met het handvol overblijvende klantjes van Den Boulveaar.

Kopstukkendebat in Kortrijk

De Kortrijkse perskring organiseert op dinsdag 17 april om 19.30 uur, in het forum van de Katho aan de Doorniksesteenweg, een debat met de lijsttrekkers die in oktober tegenover mekaar staan bij de gemeenteraadsverkiezingen.

In het discussiepanel zitten burgemeester Stefaan De Clerck(CD&V), schepen Wout Maddens (Open VLD), en de raadsleden Philippe De Coene (SP.A), Maarten Seynaeve (Vlaams Belang) en Bart Caron (Groen).

Voor de N-VA is het een pijnlijke kwestie. Er is nog altijd geen kopstuk bekend. Het is niet de lijsttrekker die komt maar de voorzitter, met name de Roeselaarse Nieuwmarkter Marniek De Bruyne, ex MP-er. Bij de Nieuw Vlaemsch Nationalisten is het nog altijd wachten op wouldbe lijsttrekker Joseph Allijns die al wel zou hebben toegezegd maar er liever de spanning in houdt. Het is wachten op Godot. Er zijn geruchten dat ook de nieuwe ‘Partij Tegen Armoede’ (PTA) een kopstuk stuurt. Geert Six, Ludo Halsberghe, Marc Soenen  ?

Laatste berichten.

Volgens Mieke Verhelle van ’t Kortrijks Handelsblad zou het nu toch Allijns zijn die lijsttrekker wordt bij de N-VA. Mieke: “Ik had deze week Marniek De Bruyne aan de lijn. De Bruyne bevestigde mij dat hij ten laatste op 21 april zal bekendmaken wie de lijst trekt. Zijn stem klonk zeer enthousiast, bijna euforisch, waaruit ik afleid dat het Allijns wordt. De N-VA voorzitter betreurde de indiskreties dienaangaande maar hij heeft er goede hoop op dat N-VA Kortrijk met een sterke lijst naar buiten komt.”

Geruchten bereiken ons dat Jan Dhaene de spin in het web is bij het royeren van Ocmw-raadslid Ludo Halsberghe die hij een te gevaarlijke elektorale medestander vindt. Feit is dat over de Kortrijkse N-VA de meest krankzinnige geruchten de ronde doen. En er zitten een aantal gefrustreerde mollen in de partij die door het verspreiden van giftige berichten de partij ten gronde willen richten. Zo bereikte ons het gerucht dat Lieve Vanhoutte haar kar gekeerd heeft en terug naar haar moederpartij de N-VA is teruggekeerd. Wordt zij het alternatief voor Allijns ?
Kwatongen delen ook een perfide rol toe aan senator voor het leven Lowie Ide die, als achter de schermen opererende ‘bemiddelaar’, een einde wil maken aan de bloedarmoede bij de Kortrijkse N-VA door het parachuteren van vreemde vogels op de lijst.
Wat er ook van zij, bij alle Kortrijkse partijen zijn saaiheid en stoplappen troef, maar dat is niet het geval bij de N-VA.

Dinsdag 17 april 19.30 uur. Forum Katho. Gratis toegang.
Men zegge het voort.

Er viel vannacht weeral een kurieuze lezersbrief in onze e-postbus.

Lieve Walter,

Jij bent het dus, de krankzinnige pleger van de satirische stukskes op ‘t Verdriet van Kortrijk. En daar geniet ik mateloos van. Jammer dat ik dat nu pas ontdekte. Proficiat !
Terpentijnzeikerds, kniesoren en fatsoensrakkers die op alle slakken zout leggen, humorloze wezens die niets kunnen relativeren, het is maar een blogske, en maar blijven doorjanken over goed fatsoen en keurig burgerschap, zijn bij ’t Verdriet aan het verkeerde adres. Ik weet nu hoe triestig het gesteld moet zijn met het wereldbeeld, de intelligentie, het geslachtelijk leven en het gebrek aan zinnige bezigheden in het algemeen, in het bijzonder met de interpersoonlijke relaties van de chagrijnigaards die zich op deze wijze bezighouden met het viseren, veroordelen en afmaken van ’t Verdriet van Kortrijk. Dat is godgeklaagd. Om te genieten van de gekwetste reakties, stuk voor stuk onbetamelijke eretekens naast de zedenkwetsende onzin en de ergerniswekkende stukjes met waargebeurde verzinsels. Dag na dag lig ik in een deuk. Ijverzuchtigen die geen kaas hebben gegeten van de stijlloosheid van stationslektuur, laat staan van zogenoemde satire voor gevorderen, beweren dat het is om iemand persoonlijk te vernederen op basis van interpersoonlijke relaties waarvan een kind kan inschatten dat het niet alleen onverantwoord, maar gewoon walgelijk is om lichtzinnig mee om te springen, maar wie zal dat geloven ? Beste mijnheer Maes, toch vraag ik me bangelijk af welke uitleg je zou verzinnen, mochten je uitlatingen en de hiermee gepaard gaande spekulaties van mensen die hier, net als jij zelf, geen fluit mee te maken hebben, aan de gedachtenpolitie van Youssef De Witte worden voorgelegd. Youssef, de grootinkwisiteur die er maar al te graag een mening over zou ventileren, dewelke nogal voor de hand liggende gevolgen zou hebben. Een kluchtig stukske in de gazetten achteraf ? Toen mijn verloofde zei dat hij, bij nog één godslasterende reaktie op uw blog over de amant waar ik tot nader order nog steeds in touw mee ben, naar de zedenpolitie van Youssef zou rennen, nou toen brak mijn klomp.

Wat maak je me toch gelukkig. En jawel, ik wil je blogkameraadje zijn.

Kisses,

Tine Boulevaar

Bart Caron: ”Ik word boos op die harde neoliberale Vlaamse samenleving. Ze is vooral goed in het uitsluiten en vergeten van mensen, van mensen die niet passen in het ideaal van vandaag, een ideaal van hard werken, veel geld verdienen en persoonlijk succes behalen. Niet iedereen is daarvoor geschikt, nietwaar .... en we mogen nog 100 nieuwe sociale diensten creëren, ze zullen dit soort problemen niet oplossen.”

Misschien kan wereldverbeteraar Bart een persoonlijk bijdrage leveren door bijvoorbeeld de helft van zijn uitbundig inkomen af te staan aan een sukkel uit zijn omgeving. Zijn komfortabele levenswijze inruilen voor een low-budget bestaan, zoals het een groenrode jongen past. Om op die manier ‘die harde neoliberale Vlaamse samenleving’ met een kommunistisch-solidaire injektie te verzachten.

De regering Di Rupo (met Vlaamse minderheid!) is een ramp voor Vlaanderen. Een eigen Vlaamse staat is echt de enige goede oplossing. Daarom roept de Vlaamse Volksbeweging op om deel te nemen aan de Strijdmeeting in Dilbeek op zondag 22 april om 10.30 uur.

Een bus komt voorbij Kortrijk en dus kan je mee als je nu onmiddellijk inschrijft op 03 320 06 30 of secretariaat@vvb.org.
Afspraak om 8.45 uur aan de autodeelparking (Oudenaardsesteenweg).

De meeting brengt als sprekers Marc Platel, Kurt Moons (van Pro Flandria) en onze voorzitter Guido Moons. Bindteksten van Anton Aldi gebracht door Wilfried Haesen. Muzikale ondersteuning met Tantris.
Er wordt een bijdrage van €10 gevraagd. Sta niet aan de zijlijn en laat je Vlaamse stem horen in Dilbeek.

Vlaamse groet,
Jean Pierre Dewijngaert, voorzitter VVB Kortrijk